ஆடும் பரிவே லணிசே வலெனப்

பாடும் பணியே பணியா வருள்வாய்

தேடும் கயமா முகனைச் செருவிற்

சாடுந் தனியானை சகோதரனே!

உல்லாச நிராகுல யோக விதச்

சல்லாப விநோதனு நீ யலையோ

எல்லாமற என்னை இழந்த நலஞ்

சொல்லாய் முருகா சுரபூ பதியே!

வானோ புனல்பார் கனல்மா ருதமோ

ஞானோ தயமோ நவில்நான் மறையோ

யானோ மனமோ எனையாண் டவிடந்

தானோ பொருளா வது சண் முகனே?

வளைபட்டகைம் மாதொடு மக்க ளெனுந்

தளைபட் டழியத் தகுமோ தகுமோ

கிளைபட் டெழுசூ உரமுங் கிரியுந்

தொளைபட் டுருவத் தொடுவே லவனே!

மகமாயை களைந்திட வல்லபிரான்

முகமாறு மொழிந்து மொழிந் திலனே

அகமாடை மடந்தைய ரென் றயருஞ்

சகமாயையுள் நின்று தயங்குவதே!

திணியா னமனோ சிலைமீ துனதாள்

அணியா ரரவிந்த மரும்புமதோ?

பணியா வென வள்ளி பதம் பணியுந்

தணியா வதிமோக தயாபரனே!

கெடுவாய் மனனே கதிகேள் கரவா

திடுவாய் வடிவே லிறைதாள் நினைவாய்

சுடுவாய் நெடுவே தனைதூள் படவே

விடுவாய் விடுவாய் வினையா வையுமே!

அமரும் பதிகே ளகமா மெனுமிப்

பிமரங் கெடமெய்ப் பொருள் பேசியவா

குமரன் கிரிராச குமாரி மகன்

சமரம்பொரு தானவ நாசகனே!

மட்டூர்குழல் மங்கையர் மையல் வலைப்

பட்டூசல் படும் பரிசென் றொழிவேன்

தட்டூ டறவேல் சயிலத் தெறியும்

நிட்டூர நிராகுல நிர்ப்பயனே!

கார்மா மிசைகா லன்வரிற் கலபத்

தேர்மா மிசைவந் தெதிரப் படுவாய்

தார்மார்ப வலாரி தலாரி யெனுஞ்

சூர்மா மடியத் தொடுவே லவனே!

கூகா எனஎன் கிளைகூ டிஅழப்

போகா வகைமெய்ப் பொருள்பே சியவா

நாகாசல வேலவ நாலுகவித்

தியாகா சுரலோக சிகாமணியே!

செம்மான் மகளைத் திருடுந் திருடன்

பெம்மான் முருகன் பிறவான் இறவான்

'சும்மா இருசொல் லற'என் றலுமே

அம்மா பொருள் ஒன்றும் அறிந்திலனே!

முருகன் தனிவேல் முநிநம் குருவென்

றருள்கொண் டறியார் அறியுந் தரமோ

உருவன் றருவன் றுளதன் றிலதன்

திருளன் றொளியன் றெனநின் றதுவே!

கைவாய் கதிர்வேல் முருகன் கழல்பெற்

றுய்வாய் மனனே ஒழிவாய் ஒழிவாய்

மெய்வாய் விழி நாசியொடும் செவியாம்

ஐவாய் வழி செல்லும் அவாவினையே!

முருகன் குமரன் குகனென்று மொழிந்

துருகுஞ் செயல்தந் துணர்வென் றருள்வாய்

பொருபுங் கவரும் புவியும் பரவுங்

குருபுங்கவ எண்குண பஞ்சரனே!

பேராசை எனும் பிணியிற் பிணிபட்

டோரா வினையேன் உழலத் தகுமோ

வீரா முதுசூர் படவேல் எறியுஞ்

சூரா சுர லோக துரந்தரனே!

யாமோதிய கல்வியும் எம்மறிவுந்

தாமேபெறவேலவர் தந்ததனாற்

பூமேல் மயல்போய் அறமெய்ப் புணர்வீர்

நாமேல் நடவீர் நடவீர் இனியே!

உதியா மரியா உணரா மறவா

விதிமால் அறியா விமலன் புதல்வா!

அதிகா! அநகா! அபயா! அமரா!

பதிகா! வலசூர! பயங் கரனே!

வடிவுந் தனமும் மனமுங் குணமுங்

குடியுங் குலமுங் குடிபோ கியவா

அடியந் தமிலா அயில்வேல் அரசே!

மிடியொன்றொரு பாவி வெளிப் படினே!

அரிதா கியமெய்ப் பொருளுக் கடியேன்

உரிதா உபதேசம் உணர்த் தியவா

விரிதாரண விக்ரம வேளிமையோர்

புரிதாரக நாக புரந் தரனே!

கருதா மறவா நெறிகாண எனக்

கிருதாள் வனசந் தரஎன் றிசைவாய்

வரதா முருகா மயில்வா கனனே

விரதா சுரசூர விபாட ணனே!

காளைக் கும ரேசன் எனக்கருதித்

தாளைப் பணியத் தவமெய் தியவா

பாளைக் குழல் வள்ளி பதம்பணியும்

வேளைச் சுரபூ பதி மேருவையே!

அடியைக் குறியா தறியா மையினான்

முடியக் கெடவோ முறையோ முறையோ

வடிவிக் ரமவேல் மகிபா குறமின்

கொடியைப் புணருங் குணபூ தரனே!

கூர்வேல் விழி மங்கையர் கொங்கையிலே

சேர்வேன் அருள் சேரவும் எண்ணுமதோ

சூர்வே ரொடு குன்று தொளைத்தநெடும்

போர்வேல் புரந்தர பூ பதியே!

மெய்யே எனவெவ் வினைவாழ் வையுகந்

தையோ அடியேன் அலையத் தகுமோ

கையோ அயிலோ கழலோ முழுதுஞ்

செய்யோய் மயிலேறிய சேவகனே!

ஆதாரம் இலேன் அருளைப் பெறவே

நீதான் ஒரு சற்று நினைந்திலையே

வேதாகம ஞான விநோதமநோ

தீதா சுரலோக சிகாமணியே!

மின்னே நிகர்வாழ்வை விரும்பிய யான்

என்னே விதியின் பயன்இங் கிதுவோ

பொன்னே மணியே பொருளே அருளே

மன்னே மயிலேறிய வானவனே!

ஆனா அமுதே! அயில்வேல் அரசே!

ஞானா கரனே! நவிலத் தகுமோ

யானாகிய என்னை விழுங்கி வெறுந்

தானாய் நிலைநின் றதுதற் பரமே?

இல்லே எனுமாயையில் இட்டனைநீ

பொல்லேன் அறியாமைபொறுத்திலையே

மல்லே புரி பன்னிரு வாகுவில்என்

சொல்லே புனையுஞ் சுடர்வே லவனே!

செவ்வான் உருவில் திகழ்வே லவன்அன்

றொவ்வா ததென உணர்வித் ததுதான்

அவ்வா றறிவார் அறிகின் றதலால்

எவ்வா றொருவர்க் கிசைவிப் பதுவே?

பாழ்வாழ் வெனுமிப் படுமாயையிலே

வீழ்வாயென என்னை விதித்தனையே

தாழ்வா னவைசெய் தனதாம் உளவோ

வாழ்வாய் இனிநீ மயில்வா கனனே!

கலையே பதறிக் கதறித் தலையூ

டலையே படுமா றதுவாய் விடவோ

கொலையே புரி வேடர்குலப் பிடிதோய்

மலையே மலைகூறிடு வாகையனே!

சிந்தா குலஇல் லொடுசெல் வமெனும்

விந்தா டவி என்று விடப் பெறுவேன்

மந்தா கினிதந்த வரோதயனே

கந்தா முருகா கருணா கரனே!

சிங்கார மடந்தையர் தீநெறிபோய்

மங்காமல் எனக்கு வரந் தருவாய்!

சங்க்ராம சிகாவல சண் முகனே!

கங்காநதி பாலக்ரு பாகரனே!

விதிகாணும் உடம்பை விடா வினையேன்

கதிகாண மலர்க்கழல் என் றருள்வாய்

மதிவா ணுதல்வள் ளியையல் லதுபின்

துதியா விரதா சுரபூ பதியே!

நாதா குமரா நம என் றனார்

ஓதாய் என ஓதியதெப் பொருள்தான்

வேதா முதல் விண்ணவர் சூடும் மலர்ப்

பாதா குறமின் பாதசே கரனே!

கிரிவாய் விடுவிக் ரமவேல் இறையோன்

பரிவா ரம்எனும் பதமே வலையே

புரிவாய் மனனே பொறையாம் அறிவால்

அரிவாய் அடியோடும் அகந்தையையே!

ஆதாளியை ஒன் றறியே னை அறத்

தீதாளியை ஆண் டதுசெப் புமதோ

கூதாள கிராத குலிக் கிறைவா

வேதாள கணம் புகழ் வேலவனே!

மாவேழ் சனனங் கெடமா யைவிடா

மூவேடணை யென்று முடிந்திடுமோ

கோவே குறமின் கொடித்தோள் புணருந்

தேவே சிவசங்கர தேசிகனே!

வினையோட விடுங் கதிர்வேல் மறவேன்

மனையோடு தியங்கி மயங் கிடவோ

சுனையோ டருவித் துணையோ டுபசுந்

திணையோ டிதணோடு திரிந்தவனே!

சாகா தெனையே சரணங் களிலே

காகா நமனார் கலகஞ் செயுநாள்

வாகா முருகா மயில்வா கனனே

யோகா சிவஞா னொபதே சிகனே!

குறியைக் குறியாது குறித்தறியும்

நெறியைத் தனிவேலை நிகழ்த்திடலுஞ்

செறிவற் றுலகோ டுரைசிந் தையுமற்

றறிவற் றறியாமையும் அற்றதுவே!

தூசா மணியுந் துகிலும் புனைவாள்

நேசா முருகா நினதன் பருளால்

ஆசா நிகளந் துகளா யினபின்

பேசா அநுபூதி பிறந்ததுவே!

சாடுந் தனிவேல் முருகன் சரணஞ்

சூடும் படிதந் ததுசொல் லுமதோ

வீடுஞ் சுரர்மா முடிவே தமும்வெங்

காடும் புனமுங் கமழுங் கழலே!

கரவா கியகல்வி யுளார் கடைசென்

றிரவா வகைமெய்ப் பொருள் ஈகுவையோ

குரவா குமரா குலிசா யுதகுஞ்

சரவா சிவயோக தயாபரனே!

எந்தாயும் எனக் கருள்தந் தையுநீ

சிந்தா குலமா னவைதீர்த் தெனையாள்

கந்தா கதிர்வே லவனே உமையாள்

மைந்தா குமரா மறைநா யகனே!

ஆறா றையுநீத் ததன்மேல் நிலையைப்

பேறா அடியேன் பெறுமா றுளதோ

சீறா வருசூர் சிதைவித் திமையோர்

கூறா வுலகங் குளிர்வித் தவனே!

அறிவொன் றறநின் றறிவார் அறிவிற்

பிறிவொன் றறநின்ற பிரான் அலையோ

செறிவொன் றறவந் திருளே சிதைய

வெறிவென் றவரோ டுறும்வே லவனே!

தன்னந் தனிநின் றதுதான் அறிய

இன்னம் ஒருவர்க் கிசைவிப் பதுவோ

மின்னுங் கதிர்வேல் விகிர்தா நினைவார்

கின்னங் களையும் க்ருபைசூழ் சுடரே!

மதிகெட் டறவா டிமயங் கிஅறக்

கதிகெட் டவமே கெடவோ கடவேன்?

நதிபுத் திர ஞான சுகா திபவத்

திதிபுத் திரர்வீ றடுசே வகனே!

உருவாய் அருவாய் உளதாய் இலதாய்

மருவாய் மலராய் மணியாய் ஒளியாய்க்

கருவாய் உயிராய்க் கதியாய் விதியாய்க்

குருவாய் வருவாய் அருள்வாய் குகனே!