பரமசிவன் கருணையுரு மைந்தனே — ஆறுமுகம்

சொரியும் நலச்சோதி எழிற் கந்தனே

கருதரிய சூழ்ச்சிபுரி சூரனை — தேவர்தொழப்

பொருதழியச் செய்தபெரு வீரனே!

கூறுபயன் பாடுகுறை தொண்டைமா — னாறுகுடி

யேறிவிளை யாடமனங் கொண்டதேன்?

ஆறுபடை வீடுக ளுகந்தவே — பேறுமிகு

கூறுமடி யார்பிடிவ லுகந்தவோ?

மாசிலறு மாகமம் எறிந்ததேன் — ஏழைகளின்

வாசியெனச் சந்நிதி நிறைந்ததேன்?

பூசைபுதி தால்நிறைவு கொள்ளவோ — வடமருயர்

பேசுதமி ழின்பொருளை யள்ளவோ?

தந்தைக்குப தேசம்புரி தனையனே — தமிழ் ஒளவை

சிந்தை மகிழச்செய்த வினியனே

பந்தயம் தமையனுடன் கண்டவா — பழனிதனில்

விந்தையருப் பூண்டுகுடி கொண்டவா!

வேல்வடிவில் விளங்குவது மென்னவோ — ஆறுமுகத்

தாலருளும் அழகெங்கு மன்னவா?

வேல் செயலில் மேலென்னுந் தென்பதோ — அன்பர்பகை

வேலினது போர்க்கும்படை என்பதோ?

கருவியது கருத்தாவோ வேலனே — நின்கூத்தைப்

புரியவுன தருணகிரி யல்லனே

கருவிதனில் கருத்தாவைக் காணுவார் — வேறெதுவுந்

தெரியாதுன் னருள்வடிவே பேணுவார்!

சோதிமயில் ஏறிவரும் முருகனே — மாலயனின்

வேதமகள் படருபுய மருகனே!

தீதிலளங் குறவர்குலக் கொடியினை — மணம்புரிந்து

சாதியிடர் களைந்தபெருங் கடவுளே!

ஆயுர்வே தியருலப் பிலாரிந்

மானவை யெலாம்விடுத் தமரரடியேன்

மாயுநா ளளவிலக் கணித்துப்

வாய்மென்று மென்றுவெட் கித்தரும்

வேயுளெழு முத்துண்மணியே புனக்கணியே

வீறு செந்தூரோ கம்பாற் கரியாதி

தோயுமெந் னாவிலுன் னாமமெந்

சுத்தனே கல்லோடை வைத்தநே

எண்ணிரண் டாண்டுதொட் டிதுகாறும்

விங்கியுணர் வழுமொழி குழறவச

கண்ணிரண் டும் பொழிய வானந்த

கதிரினைக் காணாத வுலகுபோ

பெண்ணிரண் டாண்ட விருபாகனே

பெற்றதந் தாய் பராமுகமே

சுண்ணவெண் ணீறார்ந்த பண்ணவக்

சுத்தனே கல்லோடை வைத்தநே

வேலுமயி லுந்துணையெனச் சதா காலமும்

மெய்ப்பிணியொ ரெட்டுணையு மணுகாது

ஏலுமள வும்பிச்சை யென்பார்

வில்லையென்பார் பாலிரங்கு

காலுநம னும்பாச கயிறோடு வரினயிற்

கண்ணின்மணி யேயினி யெனக்குருகி யனவரத

தோலுமணியுங் கொண்ட மாலவன்

சுத்தனே கல்லோடை வைத்தநே