செந்தில் ஆண்டவா திருச்செந்தூர் ஆண்டவா

செந்தில் ஆண்டவா திருச்செந்தூர் ஆண்டவா

தேவகோட்டை அன்பரெல்லாம் பாட்டுப்பாடியே

தேடிஉன்னை நாடிவந்தார் செந்தூர்ஓடியே

பாவமெல்லாம் போக்குகின்ற பழனியாத்திரைப்

பக்தரெல்லாம் கூடிவந்தார் பாதயாத்திரை. (செந்தில் ஆண்டவா)

வேலெடுத்துப் பாட்டுப்பாடி வெற்றியாகவே

வீரமோடு சுற்றிவந்தார் பற்றிலாமலே

நாலெழுத்துக் கற்றவர்கள் யாருமில்லையே

நமச்சிவாய என்றபின்னர் நாலுமில்லையே (செந்தில் ஆண்டவா)

காடுமேடு பள்ளமுள்ளு கால்நடையாகக்

கந்தனுக்குச் சிந்துபாடி வேல்படையாகப்

போடுபோடு போடுஎன்று போகுதுபாரே

போரெழுந்த செந்தூருக்குக் காவடிபாரே! (செந்தில் ஆண்டவா)

பாலரோடு பெண்ணும்ஆணும் பக்தியாகவே

பாட்டுப்பாடிக் கூட்டம்கூடி சித்தியாகவே

வேலருக்குச் சித்திரையில் காவடிஆட்டம்

வேலெடுத்த பேர்களுக்குச் சேவடிநாட்டம் (செந்தில் ஆண்டவா)

மெல்லமெல்ல மெல்லச்செல்லும் பாதயாத்திரை

மேனிநோகத் தோணியாவான் பாதயாத்திரை

வெள்ளமாகக் கூடுகின்றார் மக்கள்கூட்டமே

வேலன்அங்கே ஆடுகின்றான் வீரஆட்டமே (செந்தில் ஆண்டவா)

மூட்டைதூக்கி யாத்திரைக்கு முன்னேவந்தவர்

மோகமெல்லாம் மூட்டைகட்டிப் போட்டுவந்தவர்

வேட்டையாடும் வேலனுக்கு வள்ளிஆகிறார்

வேலனது பாதத்திலே புள்ளிஆகிறார்(செந்தில் ஆண்டவா)

சோறுபோட்டுப் பாதையிலே நீரினைஊற்றிச்

சுகமளித்த பேர்களுக்கு வேதனைமாற்றி

ஆறுமுகக் கந்தனவன் ஆறுதல்கூட்டி

அத்தனையும் தந்திடுவான் பால்முகம்காட்டி (செந்தில் ஆண்டவா)

மாசிமகம் பச்சைசாத்தி மால்மருகாநீ

மாந்தருக்குக் காட்சிதந்தாய் வேல்முருகாநீ

காசிமுதல் குமரிவரை உனதுஎல்லையே

கால்நடந்து வந்தவர்க்குக் கவலைஇல்லையே (செந்தில் ஆண்டவா)

வைகாசி விசாகத்திலே கடலின்எல்லையே

வந்திருந்த பேரைஎண்ண வார்த்தைஇல்லையே

பங்குனியில் உத்திரத்தில் பக்தர்கூட்டமே

பார்வையிலே ஈர்ப்பதுவும் பாலன்நாட்டமே (செந்தில் ஆண்டவா)

செந்தூரின் கடற்கரையில் தேரும்ஓடுது

செட்டிநாட்டுக் காவடியும் சேர்ந்துகூடுது

எந்தூரும் எங்களுக்குச் சொந்தமில்லையே

ஈசன்மகன் வேலனைப்போல் பந்தமில்லையே. (செந்தில் ஆண்டவா)

வெய்யில்என்றும் மழையிதென்றும் வாடவில்லையே

வேட்டிசட்டை சேலைமாற்றிப் போடவில்லையே

கையிலொன்றும் தோளில்ஒன்றும் கனக்குதுமூட்டை

கடலலையில் செந்தூரான் பிரிக்கிறான்ஏட்டை (செந்தில் ஆண்டவா)

பச்சைமயில் வாகனத்தில் பறந்துவருகிறான்

பக்தர்குறை தீர்ப்பதற்கு விரைந்துவருகிறான்

இச்சைஎல்லாம் வேலனது பாதத்தில்தானே

எழுந்துவிட்டான் நம்முடைய நாதத்தில்தானே (செந்தில் ஆண்டவா)

பல்லக்கில் வந்திடுவான் பார்புகழ்வேலன்

பாதத்தில் வந்தவர்க்குப் பைந்தமிழ்ச்சீலன்

உள்ளத்தில் வைத்தவர்க்கோ ராயிரம்கோடி

உவகையுடன் தந்திடுவான் பாயிரம்பாடி (செந்தில் ஆண்டவா)

அப்பனுக்கும் உபதேசம் அன்றளித்தவன்

அன்புடனே எங்களுக்கும் இன்றளித்தவன்

சுப்பனுக்குப் பின்னர்ஒரு தெய்வமில்லையே

சுகமளிக்க வருவதில்ஓர் ஐயமில்லையே. (செந்தில் ஆண்டவா)

மேகமுட்டும் கோபுரமும் அங்கேதெரியுது

மின்னலைப்போல் வேலுமங்கே மின்னித்தெரியுது

தாகம்தீரச் செந்தூரானைப் பருகவாருங்க

தமிழால்அவனைப் பாடிஆடி உருகவாருங்க. (செந்தில் ஆண்டவா)