மாமேவு நவரத்ந கேயூர மணிமகுட

வச்சிர நுதற்றிலக வெண்ணீறு மோராறு

பாமேவுபத்தற்கு மடைதிறந் தன்பொழுகு

பகரறிய பழமறை பழுத்தொழுகு சிறுநகைப்

காமேவு கரகமலபந்தியுஞ் சேவலுங்

காலுமுந் நூலும்வடி வேலுமென் மேலுமெக்

தாமோதராநந்த கோவிந்த வைகுந்த

சதுமறைக ளேதந்த பரமகுரு வாய்வந்த

கண்கொண்ட பூச்சக்கர வாளகோளத்தை யொரு

ககனகூடந் தடவியுக சண்டமாருதக்

விண்கொண்ட மேகபடலத்தைச் சினந்துதன்

விடவரவின் மகுடமொடு சடசடென வுதறிநடு

திண்கொண்ட வல்லசுரர் நெஞ்சுபறை கொட்டத்

சிறைகொண் டடித்தமரர் சிறைகொண்ட ணைத்திலகு

தண்கொண்ட நீபமலர்மாலையணி மார்பனே

சதுமறைக ளேதந்த பரமகுரு வாய்வந்த

துன்னு கயிலாசகிரி மேருகிரி கந்தமலை

சோலைமலை மேவிய விராலிமலை மன்னிய

சென்னிமலை வேளூர்கடம்பவன மேலவய

திருவாவினன்குடி பரங்கிரி திருத்தணி

இந்நில மதிக்குந் திருச்செந்தின் முதலான

எத்தலமு நீகருணை வைத்துவிளை யாடல்வித

தன்னைநிக ரொவ்வாத பன்னிருகை வேலனே

சதுமறைக ளேதந்த பரமகுரு வாய்வந்த

நதியெங்கு மூழ்கித் தலந்தோறுஞ் சுற்றியு

நானென்ற வாணவந் தள்ளினோ மென்றுசிவ

கதிகொண்ட மவுனியா யட்டமா சித்தியொடு

கண்ணிறுகமூடிச்சிவானந்த மென்று செயல்

எதிரொருவருக் கொருவர் தர்க்கித்து மற்கட்டி

இதுவல்ல வதுவல்ல வென்றுபோ ராடுவது

சதமென்ன வுன்னைநா னம்பினே னம்பெனேன்

சதுமறைக ளேதந்த பரமகுரு வாய்வந்த

நாரதப்பிரமாதி யமரர்கின் னரருரகர்

நடுக்கம்பொருந்திய விடுக்கண் களைந்திட

சூரபத்மாசுரன் கயமுகன் றாருகன்

துட்டவஞ்சக் கிரவுஞ்சாசுரன் சிங்கனொடு

கோரசங்காரரண தூளிபடலங் கொண்டு

கொடியேற விந்திரன்மணி முடியேற வானாடு

தாரணியின் மேவுபரிபூரண வுலாசனே

சதுமறைக ளேதந்த பரமகுரு வாய்வந்த

சீலமிகு தற்பரனையுன்னித்த தேகத்

சில்லென்று மெய்ம்மறந் தானந்த மவுனஞ்

ஆலிபொழியக் கருணையுள்ளங் கனிந்துருக

அங்கங்குழைந்து புளகிக்க நின்றுருகுவா

காலங்கழித்துண்டு வீணுக்கலைந்து பல

கடற்குட் படிந்தே கிடக்கின்ற பாசங்

தாலமுழு துண்டுநிலை கண்டகோ தண்டமால்

சதுமறைக ளேதந்த பரமகுரு வாய்வந்த

கல்லாலெறிந்துமுன் னெச்சிலைத் தந்துபின்

கருதுவகை சொல்லியும் செய்யசிறு மைந்தனைக்

வில்லாலடித்துமோர் பாயலிற்றன்னுடைய

வேலையிற்றூணொடு சுழன்றும் பிரானுக்கு

நல்லாரெனப்பேறு பெற்றார்க ளதுபண்டை

னன்கிருபை யாமெனக் குன்கிருபை யல்லாது

சல்லாபவுல்லாச வில்லேறு வல்லாள

சதுமறைக ளேதந்த பரமகுரு வாய்வந்த

அற்புதமிகப்புகழ் திருப்புகழ் விருப்பொடுசொ

அம்புயனி லின்பமுறு கும்பமுனி முன்புவர

உற்பன வரக்கனெடு சர்பன மனப்பயமு

உன்சலிகை தஞ்சமென நெஞ்சுருக வஞ்சகிர

எப்படியு முற்படும் வினைப்பய னுலப்புமதை

ஈதுகலிகாலமென் றெண்ணவொண்ணாதுநா

தற்பர தயாபர மனோரத மகிழ்ந்துதவு

சதுமறைக ளேதந்த பரமகுரு வாய்வந்த

தீராதமாயச் சுகந்தந்த விக்கடுஞ்

செகதல மயக்கமதிலே யென்குடித்தனந்

போராடு சஞ்சார பாசபந்தம் மிதிற்

பொறிவா யலைக்குமீ துள்ளபடி முன்வினைப்

ஆராலுமுடிவுறாதானா லிதற்குநல்

டவ்வழியிலே மனஞ்செல்லாம லலைகின்ற

தாரேறுபன்னிரு புயாசலக் கடவுளே

சதுமறைக ளேதந்த பரமகுரு வாய்வந்த

தருகாம மோகமுறு திமிதிமிங்கல மிக்க

தற்கோப வனல்வடவை மூடத்துவம் பாசி

அரியதெளி வொருகுமிழி யஞ்சான வாரிதியி

அத்தனையு மீனீன மேமனொரு விசுவலை

கருதரிய பாரப்பெருங்கடல் கடந்தே

கைத்தவணை யில்லையினி யென்செய்குவேனுனது

சரியமரர்செய் நெடியபடை சூரகெஜ சிங்கமே

சதுமறைக ளேதந்த பரமகுரு வாய்வந்த

தூயபொறி யைந்தையு மடக்கிப் புலாதிகள்

சுழிமுனை திறந்து மூலாதார மேலாத்

வாயுவை யிறுக்கிப் பெலத்துவரு குண்டலியை

வாசியை நடத்தி யவ்வோசையைத் தாவென்று

தோயும் பரப்பிரம பூரணவிலாசமது

தொலையாது நிலையாத தாகையா லுன்பதந்

தாயக மனோகர மயூரவாகன முருக

சதுமறைக ளேதந்த பரமகுரு வாய்வந்த

கண்ணேறு வாராது பிணியொன்று சேராது

கலியாது சலியாது நலியாது மெலியாது

விண்ணேறு மணுகாது கன்மவினை தொடராது

வெய்யபூ தம்பில்லி வஞ்சனைக டொடரா

எண்ணேறு செனனங்கள் கிடையாது காலபய

வேழைக் கிரங்கியரு டெய்வமுனை யல்லாம

தண்ணேறு கங்கைமலை மங்கையரு டங்கமே

சதுமறைக ளேதந்த பரமகுரு வாய்வந்த