தானாத னாதந்த னாதந்த னானா

தெய்வானை மணவாளன் மீதிலெந் நாளும்

பாரமதை யானைமுகன் தன்னருள் பெருக்க

சரஹண பவானந்தன் மீதிலருள் சேரும்

யாளிமல ரடியைநா னனுதினந் தேட

தாரணியி லுகந்தகவி வாணர்ஜெயம் பெறவே

கண்ணரரு ளால்சொன்ன ஆனந்தக் களிப்பாம்

செல்வமிகு வியாபார தர்மமது வாழும்

வணங்குமெங்கள் கதிரேசன் சந்நிதியில் நானே

சொற்பிழைகள் வாராம லென்னையுமே காத்த

நற்கமல ரடியிணையை நான்துதிப் பேனே

யம்மையென் கவிதனக் கருள்தரவும் வேணும்

குறைகளொன்றும் வாராமல் சபையிலரங் கேற்ற

தெர்ப்ப சயனஞ்செய்த திருப்புல் லாணியிலே

ராமசாமி சொன்ன கவிக்குகந்த வேலன்

இருபுறமுங் காவடிகள் நின்றுவிளை யாட

பக்ஷம்வைத் தென்கலி யகற்றும் வடிவேலன்

தேவாதி தேவர்ஜெயங் கூறியே முழங்க

ஆறுமுக வேலருட மாபதி துலங்க

முருகேசன் கோவில்முழுச் செம்பால் வகுப்பும்

யவள்பந் தடித்துவிளை யாடிடுங் கூடம்

முத்துலிங்க சுவாமியுட சன்னதியைப் பாரும்

நகரத்தார் கட்டிவைத்த சத்திரம் விளங்க

கதிரேசன் சன்னதிக்கு வருவார்கள் தேடி

மாதவரும் மனிதர்களும் வந்துநிதங் கூட

புகழ்பெற்ற நவரத்ன மேவிளையுந் தேசம்

சொல்லுகிறேன் நாட்டுவளம் வானுல குதித்த

ஏழுமேகமு மொன்று கூடியே மேலே

சாகர மதில்தாவி தண்ணீரை வாங்கி

மண்டியே கெர்ச்சித்து மின்னலு மடர்ந்து

நகர்பூமி யெங்கும்மழை மாரிகள் பொழிந்து

ளெங்கெங்கு மேகன்னல் செந்நெலும் வளர்ந்து

வெண்கமுகு சோலைமலை மேலெங்குந் தோண

தாவியொரு கொம்போடே கொக்குகளு மேவும்

றிருபத்து நாலுகால் வண்டினங் கூடும்

நாகமே புனைந்தசில மாதரையும் பாரும்

நாட்டினிலே கலைபகடுக் கொருகொம்பு மில்லை

முல்லையிலே யிதழில்லா மடவார் தொடுத்து

வள்ளி தெய்வானைக் கிடுவார்கள் கோடி

தான்வாசஞ் செய்கதிரை மாணிக்க கெங்கை

ஈடேறுஞ் சாயுச்சிய பதவியிலே முத்தி

குமரேச னருளாலே வல்வினைகள் தீரும்

முத்துலிங் கேசருக் கருள்செய்த யோகன்

மகிமைகளைச் சேடனா ளளவிட மாட்டான்

புண்ணியன் தேவருக்கும் மனிதருக்கும் நாயன்

பழனிமலை மீதினிலே மேவுமுரு கோனே

மலரடி யெனக்குநிதந் தரவேணு முருகா

நாராயணன் றங்கை யபிராமி மகனே

நடனமிடு மயிலேறி யெனைவந்து காவா

கார்த்திகே யாலட்சம் படைவீரர் தானே

சர்வபரி பூரண னந்தசிவ பாலா

ஒய்யார மாகமயில் மீதுலவு தூயன்

மெங்கெங்கு மேதுதி மிகுந்த மெய்யாண்டி

யாண்டிமலை யாண்டி சிலையாண்டி யிவனாண்டி

அழகான சாமிமலை திருப்பரங்குன் றாண்டி

திருச்செந்தூ ரெட்டிகுடி குன்றைக்குடி யாண்டி

மேவிவளர் வேல்முருக னாறுமுகத் தாண்டி

தோகைமலை விராலிமலை சென்னிமலை யாண்டி

மாதவர்க் கேயெந்த நாளுமனு கூலா

வடவரைகள் கிடுகிடென கெஜமுமசை படவும்

கனவேக மாகவரு மயில்மீ திலங்க

காலா யுதத்தையு மெறிந்த முருகையா

சாரூப சாயுச்ய பதவியிலே முன்னும்

ஆதரித் தாளவர வேணுங்குரு நாதா

சுவாமி வருவாயெனது கண்ணெதிரே தோண

ஆறுமுக மாய்வந்த வடிவே நமாவோம்

யம்பிகை பாரசக்தி மைந்தா நமாவோம்

அன்பருக் கன்பான பொருளே நமாவோம்

அகிலபுவ னத்திலும் நிறைந்தாய் நமாவோம்

மலைமேவுந் தமிழ்முனிவன் குருவே நமாவோம்

வடவாலில் மேவுமால் மருகா நமாவோம்

மலைமேவும் பரமனுட குருவே நமாவோம்

வடிவான வேலது வுகந்தாய் நமாவோம்

சேயனே திகழொளி பவாவா நமாவோம்

பாகனே பவனொழி பவாவா நமாவோம்

சுவாமியே சயலொளி பவாவா நமாவோம்

தருணமிது காணிந்த வேளையிலே யென்னை

கண்டெனது கலிதீர வந்துமென் முன்னை

வள்ளிதெய் வானைவிடை தந்தனுப்ப விலையோ

சஞ்சல மெனுங்கலியைத் தீர்ப்பா யெனக்கு

அகிலாண்ட கோடி பிர்ம்மாண்ட நாயகனே

உலகமுழு தாள்பவனே யென்கலியைத் தீரும்

அடியேனுன் னடியிணையைக் காணநீ ராரா

வடிவேலா வாவாவெனத் தொழுது நின்றே

கென்சொல்லிக் கவிபாடி னாலும் பாடட்டும்

ஞாயமோ நானுமுறை யிட்டதறி யீரோ

ளுத்தமி துரந்தரியின் பாலா யிப்போது

அகிலாண்ட கோடிபூ மண்டலத்தின் மேலே

மேலான கிரியையி லிருப்பவ ரனேகர்

தங்கியே யிருப்பவர்க ளோமகா வெள்ளம்

காளாக வெனக்குவிதி வயனெழுத விலையோ

ஆதியிலே முன்னவர்கள் செய்துவந்த சதியோ

இணையடி களாக வென்னையுமே சேர்த்து

னகந்தனிலே நீயிருந்து வாழலா காதோ

பாவமோ வதிலிருக்கும் பிசகுதெரி யலையே

மறலியுட தூதரென்னை வருத்தாமல் காரும்

அஞ்சுதலை யால்வேத னிருந்ததுவுஞ் சரியே

ஆறுதலை யாய்ப்பதியை யாண்டாரே மெய்யா

அசுரருட னஞ்சாத போர்புரியும் வீரா

தாசனுக்கு தாசனெனைக் காப்பதற் கேகு

துதிக்குமடி யார்க்குமடி யாகவரு.ளென்னை

ஐயாவே யெனையாளுக் தேவாதி தேவா

உற்பவ மெனுந்துதியைச் செப்புவே னானே

ரோடிமுறை யிட்டாரே கைலைமலை மேலே

யாளிவிழி தனிலே யொருபொரி சிதறியே

சந்திரோ தயம்போலே பாலனென வந்து

ஓம்நமசி வாயரெனும் பரமனருள் மகனார்

வழகான செந்திரு புயங்களி ராறாய்

ஒளிவாகி யோராறு பெண்கள்பா லுண்டு

னரனுக்கு வுபதேசஞ் சொல்லியே கொடுத்தான்

கைவேலி னாலவர்கள் கருவறுத் தாரே

தையல் தெய்வானை மணமேவு சிங்காரன்

சிங்கார மாயுனது வருள்கிருபை பொங்கும்

தெய்வானைக் கிணையான சித்ரமயில் வேலன்

தண்டைகள் கலீரென்வே வந்தருளும் நடையான்

கதிரேசன் திருவிழா பவனிவரு கையிலே

கட்டிய மிருபுரமு மருகே தயங்க

ஜெண்டாவு மாலவட்டக் குடைகள் பலகோடி

வருவார்கள் நடனமிடு மடமாதர் கோடி

செந்தீ வளர்ப்பவர்கள் நான்மறை யோத

பாடியே வரகரா வென்றுபுகழ் பெறவே

அழகான வாலாத்தி தீபமே துலங்க

மதயானை மேலேறி யேபவனி வந்தார்

மாணிக்கப் பேழையி லுகந்ததையும் பாரும்

கந்தனு முகந்ததிரு வாபரணஞ் சாத்தி

கதிர்காமம் போய்வந்து நீரறுப் பென்று

சாமிசங் கீதபரி வாரமுடன் கூடி

மாணிக்க கெங்கையிலே வந்து நீராடி

குமரேசன் வள்ளிதனை நாடியே யுகந்து

பூவையெனுங் குறமாது கோவிலுக்குள் ளேக

மணவாள ரென்றடி பணிந்தன்பு கொண்டு

செங்கமலக் கரத்தா லணைத்திவர்கள் மேவி

குளிர்ந்தகம கமெனமலர்வாசனைகள் பொருத்தி

யினியசுக போகமத லீலா வினோதா

யெனக்கிரங்கி யிதுசமயம் வந்தவிசு வாசா

ஆரணங்கை யுபசரித்து தேனேயம் மானே

மோகனமே யென்றந்த வேலவர்கை யாலே

கட்டழகி வள்ளிதனைப் பார்த்துமத போஜன்

தனுவோவென் றதிசயிக்கும் புருவநுத லாளே

இந்திரன்மகள் தெய்வானைக்குகந்த துணையாளே

மாதுதெய் வானையெனைத் தேடிடுவாள் நாடி

பூவையவள் கேட்டெந்தன் சாமிநீர் சொன்ன

போய்வாரு மென்றுசொன்னவகை தானென்ன பேச்சு

அரண்மனையி லிருந்தாக்கால் நடக்காதோ வீரம்

என்னகுறை வாகிவிடுங் காணுமுமக் கதனால்

யேன்தேட வேண்டியது தாளேன்

உரையுமென வேலவரும் வள்ளியென் மானே

யெங்கேயோ வென்றுதெய் வானையொருக் காலே

வள்ளிநீ விடைதாடி போய்வாரே னென்று

யின்றிரவு யிங்கிருந்து போகலாம் நாளை

ஆனாலும்நீர் போக சம்மதியே னிங்கே

குடியாளுக் கஞ்சிநான் பயப்படவு மாட்டேன்

செப்புவதும் யொப்பினையும் வள்ளிகை நீட்டும்

பாராம லிம்மொழிக ளேன்சொல்லு வானே

யானைக்கு நிகராவ ரோபெண்கள் கோடி

தோகையரைப் பருவமதில் நான்மாலை சூட்டி

வந்தவளு மானதால் நானுமவ ளுக்கு

ஆனாலும் இல்லறத்துக் கதுதானே யோக்கியம்

வந்தவகை தெரியாது தேடுவா ளங்கே

பூவையெனுங் குறமாது கதிகோப மூட்ட

மனையாட்டி மூத்தகுடி யாளென விளங்கும்

திருட்டுத் தனமாய்வந்த கள்ளிபோ லாச்சோ

காணாதே மாலையிட்டு வந்தீரோ உங்கள்

தலைமறைய யென்மனைக்கு வருவானே யேன்காண்

தறியாளோ தெய்வானை யும்மை யழைத்து

குளத்தருகிலே மிகுந்த கரடிபுலி வாழும்

கணபதியைக் கேட்டாலுஞ் சத்தியமாய்ச் சொல்வார்

தெய்வானை யைத்தாலி கட்டினதி னாலே

ஆனாலும் நான்கிழக்கு முகமிருக்க விலையோ

வளமான தென்கதிரை வேலனும் நகைத்து

கசடான குறவரிட சாதியொளி யாதே

நீணிலத்திற் சொல்லுவது சரியான தோது

மணவாள னுக்கெதிர்கள் பேசலா மோடி

நினைவறிந்து வள்ளியவள் சீறியெதிர் நின்று

வகைசொல்லி யப்பாலே நீர்போக வேணும்

இடைதனிலே சேலையை யிறுக்கியெதிர் கொண்டே

அப்பாலே நில்லென்று சொல்லுகிறே னென்றார்

தொழிலைநான் னெடுகிலு மறிந்துமினி யென்ன

ஞாயமதை தேவசபையி லேசொல்லிக் கேட்போம்

தெரியுமடி தினைப்புனத்தில் நீயிருந்த சீரு

உடன்படிக்கை முறியுண்டோ கொண்டாடிப் பார்க்க

யுனக்கேவல் செய்வதற்கு உன்பிறகே வாரேன்

கட்டிமுத்த மிட்டது கசப்பேறு வானே

சையோக வேளையிலே பார்த்தென்னை நீரும்

னிதழென்று சொன்னதுவு மில்லையோ வுண்டோ

மூத்தகுடி யாளுமகு சர்க்கரைபோ லாச்சோ

யென்குலத்தை நீரிகழ்ந்து பேசுவது மேனோ

சாதியார் வந்துநிதந் தின்றுகெடுத் தாரோ

இழுக்கெந்த சாதியிலு மில்லாம லுண்டோ

மணவரையி லெந்தகப்ப னிட்டநகை யல்லால்

ருத்ராட்ச வடத்துக்கொரு நவமணியு முண்டோ

மங்கைதனைப் பார்த்தேது சொல்வார் மெய்யன்

யென்னுடைய சாதியி லிழுக்கென்ன கண்டாய்

கொடுத்துவிட்ட வரிசைகளை வெளியே சொல்லாதே

தாரணியி லுள்ளவர்க ளெவருமறி யாரோ

ஊறிய பித்தளை யோலைக்குவே றுண்டோ

தொடர்ந்துவரும் போதுனக் கேதுபட் டாடை

வாணியர்கள் யெண்ணெயிட் டறியாத தலையும்

புரண்டுசெடி முள்ளிமுத்து சுரண்டிவிட் டாலும்

இருந்தகெதி தெரியாதோ வரும்போதென் பின்னும்

வாபணர மானதையு மழகா யணிந்து

செங்கமலத் தாதிகளை யேவல்நே மித்து

நாயகமே பேசுவது மென்னடி யிகழ்ந்து

மனமுழுது மறியாமல் சொல்லாதே போடி

கூறறிந்து சொல்லுகிறேன் குறவரிட மார்க்கம்

சந்திக்குச் சந்தியே சண்டைகள் பிடித்து

பூனைகளை யெராவார முசலென்று குத்தி

சேரியிலே நீபழகி வந்தவை போக

செப்பவே வள்ளியவள் வெஞ்சினங் கொண்டு

மீதிலெலும் பானதுவை தின்றதுவு மாரோ

கரிக்காகப் பாலகனைக் கொன்றதுவு மிலையோ

புனக்குறவர் பெண்ணைநீர் சம்மதிக்க லாமோ

யிவள்சொல்லும் வசைகண்டு கூறுவார் தோதா

அவர்தனக் கேசெலவுக் கில்லாதி ருந்தால்

கட்டிய பெண்டுகளை யீடாக வைத்து

குறத்திகளைப் பணங்கொடுத்த குறவன் வெகுகாக

அஞ்சாறு பிள்ளைகளைப் பெற்றபின் தேடி

பாலரையுங் கூடவே கூட்டியவள் மாது

குறவனுடன் போவதுங்கள் சாதி மெத்த

யேந்திழையே யிதைவிட லெச்சவே றுண்டோ

கதைசொல்ல வேவள்ளியவ ளெதிருரைத் தாள்

கும்பமுனி யாலுங்கள் சேதிகொஞ்சந் தெரியும்

மலைவேடன் மகளைப்போய் மாலையிட்ட திலையோ

சிவந்தலையில் வைத்துமே சுமந்ததுக்குச் சாட்சி

ஞாயநிச மில்லாமல் நான்சொல்ல மாட்டேன்

ளப்பனென் றவனிமுழு தெங்கும் பழித்தார்

மாட்டுக் காரனைவைத் திருந்ததுவும் பொய்யோ

பெண்ணாசை கொண்டல்லோ வந்தவப கீர்த்தி

பெருவயிறு கொண்டுவழிக் கரையிலிருந் ததினால்

அருமைமரு மகனின்று கைதாளந் தட்ட

வேதியரும் மாதவருங் கண்டு பிர்மிக்க

தேவசபையி லேநின்று ஆடலையோ முன்னை

பார்த்தவர்கள் செரியாரோ தங்கவடி வேலா

பரமசிவ னோடலையோ காட்டுவழி நடந்து

கைப்பிச்சை வாங்கலையோ பரமசிவ யோகி

கூவியேவள்ளி சொல்லுமொழி களறிந் தாரே

சீமையிலே திருடிவருங் குறவர்குலக் கள்ளி

கூறறிந்து சொல்லுகிறேன் கேளுமவர் சேதி

சந்தடிக ளாகவே சயனிக்கு மிடையில்

குலையாமல் பணிதிகளைக் கழற்றியே யெடுத்து

பெரியதனக் காரர்களு மேபிடித்துக் கொண்டு

மார்பிலே போடுவார் சொல்லென்று கிட்டி

சேலையை யுரிந்தம்மண மாகவே நிறுத்தி

அப்பவு மெடுக்கவிலை யென்றுமே துடிப்பார்

சங்கைகெட்டு நிற்பார்கள் தெரியுமவர் சேதி

கெதிராக நின்றேது சொல்வாளாப் போது

சொல்லுவே னுங்கள்குல வளமகளைப் பாரும்

ஆவினங்கள் கூடிவரு மாயர்பாடி வாழும்

லிருந்தவெண்ணெய் திருடினதை யாரென்று கேளும்

ஆவினங்கள் கட்டுகிற கயறால் வரிந்து

உரலோடே கட்டினதைச் சொன்னாலும் வெட்கம்

கட்டிய சேலைகளைக் களவாண்ட திலையோ

விசயனுட குதிரைகளை மேய்க்கலையோ பாரும்

ஊர்க்காலி மாட்டையெலாங் கட்டியங்கே மேய்த்தார்

கூசுதே யென்மனமு மென்றிவ ளியம்ப

கேளடி யுங்களுட வீடுமலை நாட்டில்

நெடுமுட் டாகவளை கூட்டியே பொருத்தி

நனையாமல் மூங்கிலிலை யால்மேய்ந்த குச்சு

தூங்கவும் விடாதங்கே முணுமுணுத்த மூட்டை

அஞ்சுபேர் தமக்கதிக மிருக்க விடமில்லை

மூடினா லுசரவொரு முகட்டொழுக்கு முண்டு

தீபமுந் தெரியாது தோணாமல் தோணுங்

குந்தவைக்க முடியாது நசநசப்பு ரொம்ப

குறவருட பக்கியெல்லாங் கூரையிலே தூங்கும்

வடிவேலர் சொல்லவே வள்ளிமின் னாளும்

தானிருப் பதுவேவசை யில்லாத கெட்டி

ஒண்டயிட மில்லாமல் மலைக்குமலை யோடி

கட்டியே குடியிருக்க வகையு மறியாமல்

மெத்தவரு ஷித்தமழை பனியால் கனிந்து

யிவ்வுலகி லுள்ளவர்க ளெல்லோருங் கூடி

செம்பொன்மணி யாபரணம் விருதுகள் சமைத்து

வரிசையிட்டு வைத்தார்கள் பிரதிஷ்டை பண்ணி

அழகான கோவில்களி லிருக்கிறது மெய்யா

செயமேள பேரிகையுங் கோவில்களு மிரவல்

யிட்டநவ ரத்னமணி யாபரண மிரவல்

இருப்பிடத்தைப் பழிக்கிறீ ரெண்ணாமல வீணே

வேறேயொரு ஆஸ்திகளின் மேலென்ன சொந்தம்

வங்கிஷ வகுப்புகளைச் சொன்னாரே கேளும்

வாய்த்ததொரு மாமனும் அளவளந்த தாதன்

கருமையுள்ள தமையனையும் வளர்த்தவளு மிடைச்சி

தளகர்த்த னானவனும் நல்லகுல மறவன்

மாண்டியல்லோ சாதியிலே சொல்வார்கள் மெய்யா

வங்கிஷங்கள் தெரியாதோ பலசாதிக் கூட்டம்

இசைவேனா நீர்குட்டிக் கரணம்போட் டாலும்

ளானாலும் குறச்சாதி யென்பதும் பொய்யா

பரணெதிரே வந்தீரே யதுவென்ன புத்தி

கொய்த்தினை மாவுக்கெனைக் கெஞ்சினதும் போச்சோ

பிசகுசெய்த மதகரியி னாலேமத மீறி

பாசாங்குக் குள்ளாக மாட்டேனில்லா விட்டால்

வனவேடன் போல்வந்து யென்னெதிரே கெஞ்சி

காரியங்கள் கொண்டபின் பேசுகிறீர் கெட்டி

வஞ்சகம் பேசுகிறீ ரிதுவென்ன செட்டு

தவறுவரோ கலிகால மானாலு மென்ன

புண்ணியனே யனுதினமு மகலாமல் சாமி

யென்குலத்தை நீர்பழிக்க வுமக்குவிளை யாட்டா

வஞ்சகமா யிகழ்ந்து பேசுவது தன்னை

சிறுக்கியுமக் கிவ்வளவு சூதுசொல்லி தொட்டாள்

மெங்கும்நீர் போகாத விடமொன்று மில்லை

யேலாதோ சொல்லவந்த மங்கையர்கள் பேரு

மயிர்பிடித்துக் கொண்டாறேன் சற்றேயிங்கே நில்லு

பதில்சொல்ல மாட்டீரோ நானெதுவுங் கேட்டால்

முத்துலிங்க சுவாமியைநீ கூட்டிவா போடி

கணவனெனுங் கந்தருக்கு கைபார்க்க வேணும்

வேலரிது புதுமையெனக் கேட்டவரு மெள்ள

யெவள்வீட்டி லேவிருந் துண்ணதைநீ கண்டாய்

எதிர்பேசி னதினாலே யுன்னைநான் சீறி

தோகையை நானுமுனைப் பேசுவேனோ பெண்ணே

மனமறிய நான்சொன்ன தல்லாதிப் போதே

தினமுமுனைப் பிரியாமல் தெரிசனமுந் தருவேன்

வுபசாரஞ் செய்தங்கி ருக்கையிலே தானே

காணாமல் தெய்வானை யம்மன்மனம் வாடி

மாணிக்க கெங்கைக்குப் போனமுரு கேசன்

ளிதுநிமிஷம் வரவேணு மென்றிடவே யோடி

சண்முக வேலாயுதனைத் தேடினா ரென்று

மாடவந்த வேலவரைக் கண்டீர்களோ யிங்கே

பர்த்தாவைக் காணோமென்று தேடுவதி னாலே

கந்தனையுங் கண்டதுண்டோ சொல்லுவீர் நீரே

கட்டழகி தெய்வானை மணவாள னாரே

வந்தவரைக் காணீர்களோ யினியெங்கே தேட

பணிவிடைக் காரர்தெரு வீதிவழி நாட

யெங்கோனுஞ் சிந்தையி லறிந்தன்பு கொண்டு

நிமிஷமே கூட்டிவா வென்றேவுஞ் சேனை

ஏந்திழையே நான்போய் வரவும்விடை தாடி

தையலருஞ் சுவாமிதனைப் பார்த்துமே நகைத்து

தெய்வானை வந்தாலுமே சண்டை பிடிப்பேன்

கென்னவதி காரம்விடை கேள்க்குறீ ரோட

வள்ளிதனை யுபசாரஞ் செய்தருகில் நின்றே

யென்பேரில் வைக்காதே வீண்மனஸ் தாபம்

யோசனைகள் செய்யாதே நான்மறப் பேனோ

புகழ்ந்துவிடை தாடிதெய் வானையிட மேவ

வடிவேலர் கேட்கவே வள்ளியு முகந்து

மனவருத்த மில்லாமல் போய்வாருஞ் சீலா

யிவள்சொல்ல வேலர்வழி கூடிநடந் தாரே

தேடிவந்த தாதியர்கள் கண்டடி பணிந்தார்

மேவியதெய் வானையையுங் கண்டெதிரே சென்று

வள்ளியம்மை தன்னுடைய கோவிலுக்குப் போனேன்

தேடினது மென்னவகை சொல்லாயோ பெண்ணே

தேவிசெவ் வேள்பாத மலரடி பணிந்து

மணவாளா உனக்குநித மிதுதானோ வேலை

யென்பேரி லேனில்லை யுமக்குவிசு வாசம்

யவள்மனைக்கு நிதம்வலியப் போகவா வேணும்

முறைதவறிக் குறவருட சம்பந்த மாச்சே

யிட்டாலு மேன்மையது தவறுவாரோ யோகி

மனக்களிப் பாவே சொல்லுவா ளானால்

குறவர்குல மானதால் சொன்னேன் சொல்லை

நேர்ந்ததுவும் வள்ளியுட மோகமறி வீரோ

ஆசைகொண்டு பேசுகிறீர் நானுமக்குப் பாரி

அறியாரோ நீரெனக்குத் தேடிவருந் தேட்டை

தேவியவள் தினைமாவு தின்னப் போனீர்

சித்தமது எப்படியோ கதிரைவடி வேலா

ளாறுமுகன் சொல்லுவார் தெய்வானை மெய்க்க

வள்ளிதனை மாலையிட்டு கூட்டிவந்து வைத்தேன்

தெரியாதோ வீணாகப் பேசுவது தொல்லை

குமரேசன் சிம்மா சனத்திலே சென்று

சித்திரவடி வேலவரு மேகொலு விருக்க

சூழ்ந்தார்கள் கோடானு கோடியன் றைக்கு

ஆறுமுகன் மீதினில் கவிமாலை சூட

ஜெயஜெயென வந்தவர்கள் சூழவே பெருக்க

அன்புட னருளுவா ராறுமுக வேலன்

சுகமாக வாழ்வீரென் றெல்லார்க்குந் தானே

தேவர்களு மனிதர்களுந் தங்கள்பதிக் கேக

செந்தமிழ் தனக்குதவி செய்சுப்பிர மணிய

கதிர்காம மென்றாலும் வறுமைகளு மில்லை

திருமாலு மயனரனு முமையவளும் வாழி

நாயகன் மேற்கவியி தெந்நாளும் வாழி

புவியெங்கும் நகரத்தார் புகழ்பெறவே வாழி

வாழ்வுபெறுங் கதிரேச னெந்நாளும் வாழி.