உலகா திபர்கோ தையுமா பதிநீள்

புலவோ னனுபூ திபுகழ்ந் திடவே

பலநாயகர் பார்வதி தென்பனகா

சலவேலவர் நாமகள் தாள் துணையே.

பூவே மணமே பொருளே யுரைபூங்

காவே சுவையே கருணா நிதியே

கோவே மதியே குணவா ரிதியே

தேவே அரவா சலதே சிகனே.

சீலா சரணஞ் செகசோ திமய

வேலா சரணங் கள்விசா கானனுங்

கோலா கலனே சரணங் குமரி

பாலா சரணம் பரிபூ ரணனே.

கந்தா சரணம் கயிலா சபதி

நந்தா சரணங் கிரிநா சன்மகள்

மைந்தா சரணஞ் சரணங் கயிலை

விந்தா சரணஞ் சதுர்வே தியனே.

சரணம் பரனார் விளிசார் பதமே

சரணஞ் சுரர்பூ சிததா ளிணையே

சரணந் தமியே னிதயந் தனில்வாழ்

சரணஞ் சரணஞ் சிவசண் முகனே.

போற்றி மறையா கமபூ சிதனே

போற்றி யெனையாள் பரிபூ ரணனே

போற்றி பழனா புரிமே வரசே

போற்றி சிவமேர் வளர்புண் ணியனே.

சங்கம் திருநே மிதரித் தபிரான்

பங்கென் றுரைபெண் டிருபார் வதியும்

தங்குந் திருநா டதுதன் னில்வளர்

செங்குன் றினின்மே வியசே வகனே.

மலையா கியகுன் றுகள்தேர் வடிவுஞ்

சிலையா கையிலோ யிதுசே குணம்

கலையா கனிவெள் ளனவுங் கருணை

அலையா கிரிமே வியவந் தணனே.

மோகா மவிகா ரமுனிந் தடியேன்

யோகா தியில்நின் றொளியா முருவ

மோகா னவுமின் பமெனக் கருள்வாய்

நாகா சலமே வியநா யகனே.

கனகா சலமுந் தணிகா சலமென்

மனமே யெனவந் துநிறைந் துவளர்

அனதா னவினோ தஅலங் கிருதா

பனகா சலமே வும்பரா பரனே.

பிணியே உடல்கொண் டுபிலன் றவிறு

மணியே திருவிஞ் சைமருந் தமுதாம்

வணிகே சுரனே சிவமா மலைவாழ்

தணியே திரிலோ கதயா பரனே.

வேதா கமநூல் விவரங் களிதென்

றோதா யறிவா னதுகந் திடவே

நாதா மனநா வினினின் றுலவுங்

கோதா புரிமே வுகுணா நிதியே.

என்னா லுனையிப் படியே னிதமாய்

மன்னா நிதியென் றுவருந் திடுவேன்

என்னான் முடியா துதியங் கிடுமென்

நன்னா கசிவா சலநா யகனே.

எங்கோ னெனதுள் ளமிருந் துவளர்

பங்கோ னெளியோர் கள்பயங் கரனேன்

றங்கோ லியநா யனையஞ் சலிசெய்

செங்கோ டினின்மே வியசே வகனே.

பொன்கோ தைசகோ தரியாள் புதல்வி

மின்கோ தைசுதாள் சுதைவேல் மயிலோ

டென்கோ தயவாய் வருநா ளெதுவோ

தென்கோ தையின்மே வுசிரா மணியே.

எந்தா யுமெனப் பரிந்தங் கிருதி

யிந்தா வெனவந் தருளீ கையது

தந்தால் வளர்செல் வமதுந் தணிவோ

கந்தா மணிமோ வளர்கா ரணனே.

சீரும் பெருவாழ் வதுசேர் கமனந்

தேரும் வடியே யினிதே செயலால்

பேரும் புகழுண் டுபிழைத் திடுவேன்

காருந் தணிகா சலகாங் கெயனே.

நூரு ரதிபன் றருநுண் ணிமையான்

ஓரூர் நிலையென் றுஉகந் திலையென்

ஊரு ரலைகொண் டுவுழன் றிடவோ

சீரூர் திருவே ரகதே சிகனே.

அகரா தியினந் தமெனட் சரமும்

சகலா கமவிஞ் சையதுஞ் சமைய

மகமா பகைய தாய்வளர்ந் துகுகா

சிகரா சலமே வியசே வகனே.

இப்பா ரினிலுன் னையலா மல்என்

றொப்பா ரிணையார் நிசமுள் ளவரார்

செப்பாய் கலிகா ரணதெய் வமெனுந்

அப்பா பழனா புரியான் குகனே.

சிந்தத் தருணந் தனையே தெளிவாய்

வந்துன் செயலென் றதைவா வியவுன்

மைந்தன் புவிவாழ் கிறதுன் பெருமை

யுன்றன் புகழல் லவதோ குகனே.

விண்ணோர் துதிமே விம்விறா விமலை

துன்னார் மறையும் பயில்சுவா மிமலை

குண்ணா மெதினுங் குதிகொண் டபிரா

னெண்ணா வினையென் றறிநீ மனமே.

ஒருகா லமுநிந் தைகளுங் கலிநோய்

வருகா லமுநீ துணைவந் தருள்வாய்

முருகா வசுதே வமுரா ரிதிரு

மருகா நிதிசேர் வணிகே சுரனே.

சதமா யுனைநம் புவர்தம் விழிதேர்

பதசேர் வையிரும் படியி வையருள்

சுதது ரகேசன் றனையன் றிரைகொள்

மதவா னைசகோ தரவல் லவனே.

காலுண் டதிலாத் துக்கக் கும்விடம்

மாலுண் டரனுண் டதுமாய்ந் திடவே

பாலுண் டதுபோல் வினைபா யும்விடம்

வேலுண் டிடவே விடுவே லவனே.

தூர்மே கமதாய் வருசூ ரர்கண்மேல்

போர்மே வியுமே பொடிசெய் தவனே

சீர்மே வுசெழுஞ் சுடர்தீ பகமே

கார்மே விருள்தா கதிர்வே லவனே.

அலகூர் விடமுன் கருடா சலனார்

உலகூர் விடமுண் டுவுலா வுதல்போல்

நிலமே விடவென் றுநிறைந் தவனே

வலகூர் விடமுன் மயில்வா கனனே.

மேன்விஞ் சையர்தம் மிடம்வே தவிநி

தான்முன் வினையுங் கிரகசா ரபலன்

ஏன்வந் திடுமுன் செயலோ திதெலாம்

பான்முன் பனிசெய் பனகா சலனே.

வடுவா கியமா யவலைக் குள்மனந்

தடுமா றியுழன் றுதவிக் குதெனை

யடுபா விமயக் கமறுத் திடவே

தொடுவேல் முருகா சுரர்பூ பதியே.

உனதா வல்மிகுந் துளனுன் னடியார்

மனதா வல்முடிந் திடவந் தருள்வாய்

எனதே வலுகந் துனதின் பமருள்

அனதா னகுகா கருணா கரனே.

அருவா யுருவா யகமே வுயிராய்

குருவா யரசாய் நிலைகொள் பொருளாய்

தருவாய் மணிமந் திரமா கியவா

வருவாய் துணைசர் வவசீ கரனே.

தருகா ரண்முதல் தானே வருவ

குருகா வலளென் றசொல்கொள் பவனே

வருகார் மயில்மீ தினில்வா துணையாய்

முருகா அருள்சேர் செகமே கனனே.

அகவா கனனா லயர்தோ கையரும்

சகவாழ் வையிகழ்ந் துனதாள் கருதும்

புகழ்சீர் வடிவே பெருபூ பதியே

செகமோ கனதெய் வசிகா மணியே.

தருகா தலிமார் மயல்தங் கிமனம்

உருகா நிலைதந் திரவும் பகலும்

முருகா வெனநா வில்ஒளிந் திடவா

தருகாக வும்நின் றெனையஞ் சலியே.

நமனும் பகடே றியும்நா டியெனைச்

சமரம் புரியா தகைதந் தருள்வாய்

தமரும் பெறுதாய் குருசா மியெனங்

கழுமுள் ளுயிரா கியகா வலனே.

உனையின் றியும்வே றுபொரு ளுளதாய்

நினையென் றிடினும் நினையே னிதமாய்

மனையுந் திருமக் கள்நல்வாழ் வதுவுந்

தனையும் தொலையன் பருள்சண் முகனே.

அலைபட் டுளம்நொந் துமலைந் துமனங்

கலைபட் டதுழன் றுகலங் குதெலாம்

நிலைபட் டதுநேர் நிலைநின் றிடநூல்

வலைகட் டிடுவள் ளிமனோ கரனே.

நீயும் பரிவுள் ளநிறைந் தமையால்

நோயும் பொடுயா மிடிநொந் துவிடும்

தேயும் சுடுகா ததுதின் றிடுகார்

வாயும் பகையா துமனோ பவனே.

தாயும் தமரும வளர்சங் கரனார்

சேயுந் துணையுண் டுசினந் துகுறள்

பேயுந் தொடரா தபிலன் றவறு

தாயும் பொருளென் றறிவாய் மனமே.

படிமே லுனையண் டியபத் தரிடம்

குடியா கவுநின் றிடுகோ லமெனில்

அடியார் பிணையுண் டதனா லுனது

வடிவேல் துணையுண் டுவழித் துணையே.

அயிலுந் துணையுண் டுனதன் பதுவுஞ்

செயலுந் துணையுண் டுதினந் தினமும்

பயில்மந் திரமுண் டுபசுங் கலப

மயிலுந் துணையுண் டுவழித் துணையே.

தாயுண் டிருவோர் கள்சம தரமென்

வாயுண் டெனதன் புமனந் தனிலே

நீயுண் டெனதுள் ளருறைந் தசெய

லேயுண் டொருசிந் தையெனக் கிலையே.

இயலுண் டறிவுண் டிமையோர் பணியும்

புயமுண் டிளையோ னிடம்பூ ரணநன்

மயமுண் டரவா சலமா மலையார்

தயவுண் டுநமக் கொருதாழ் விலையே.

அணையுண் டிடறாக் கயிலா றுமுகந்

துணையுண் டடியார் சுகம்போ தரவும்

பிணையுண் டிணையோன் அருள்பே சிடுநோய்

மனையுண் டனுபூ திமனத் துணையே.

தாளுங் கலியும் பிணியுஞ் சமனுங்

கோளங் குறியா தெதுகொள் கையெனில்

வாளுந் தமியே னுடல்வல் லுயிரும்

ஆளுங் குருசா மியடைக் கலமே.

நீதா வரமென் றுநினைந் தவுடன்

நேதா னெதிர்வந் தறிவென் னினது

மேதா விழிசிந் தையின்மே விவளர்

நாதா யெனையாள் குருநா யகனே.

பாலா மொழிபைங் கொடியார் கலவி

மாலா னதையென் றுமறந் திடுவேன்

கோலா கலவே லவனே குமரி

லீலா மறைபூ சிதநே மனனே.

மூவர்க் கொருகா ரணமூ லமெனத்

தேவர்க் குயிர்தெய் வசிகா மணிநின்

காவல் துணையுன் கவசந் துணையா

யேவல் பிணியே தணுகா தெமையே.

உருகா மனுமவி ணச்சியும் பிரமன்

தருகா மன்வ ரந்தர வேபிணி

மருகா யதுதாய் நிலைமா றியுநின்

றிருகா ரணமுந் தருதே சிகனே.

சிலைநம் முறுமென் றுதியங் கியதில்

இலையுண் டெனவெண் ணுமியற் கையெலாம்

நிலைகண் டனனெங் கும்நிறைஞ் சனனே

தலைகொண் டனனுன் பததா ளிணையே.

சிலையென் றிடுகா மலினிற் றலமாம்

நிலைநின் றிடுசெல் வமுநின் கருணை

அலைவின் றியெனக் களித்தா லடசஞ்

சலைகுன் றியுனன் புதனைத் திடுமே.

நின்பங் கடியற் கினநீ மகள்வாய்

துன்பங் கணுமின் பசுநந் தரினும்

நன்பங் கல்சேர் நலமுங் கேடும்

உன்பங் கெனதொன் றிலையுத் தமனே.

துறையா னவர்தம் முடனே சுதனும்

குறையா றியுமன் புகொடா ததின்மேல்

முறைதா னெவரோ டுமொழிந் திடுவேன்

தறைமேல் வளரிம் பர்தயா நிதியே.

நினையுந் தமியே னிடம்நே ரெனவஞ்

சனைவந் திடுகா விதயந் தருவாய்

வினைநிந் தையதா யமர்மே வசுரன்

தனைவென் றிடுகா ரணசண் முகனே.

நணம்பா விலுனைப் புகழ்நா வினியே

மணம்பா லரைநத் திவருத் துவதும்

பணம்போ கலிதொந் துபரந் திடவுன்

கணம்பார் முருகா கருணா நிதியே.

சிறுமைப் பொழுதே அருள்செய் தபிரான்

வறுமைக் கிடமாய் விடும்வன் மையதும்

பெருமைக் கிடமா வதின்பே சுவனார்

அருமைத் துரையே யெனையாண் டவனே.

காவே றுதுசிந் தைபசுங் கலப

மாவே றியும்வந் தென்மனத் துயர்தீர்

சேவே றியதே வர்செழும் புயமென்

நாவே றியசீர் பதநம் பினனே.

திருவுங் கனசெல் வமதுன் செயலும்

வருகும் வருமென் றுவழுத் திமனம்

உருகும் படியன் றியுமொன் றறியேன்

குருவென் றுணையிப் படியோ குகனே.

ஐயன் செயலிப் படியா னதன்மேல்

வையந் தனிலா ரைவழுத் திடுவேன்

நையும் படியே விடநான் மறுகச்

செய்யுந் தொழிலே திலைதே சிகனே.

அண்டுஞ் சிறியே னையுமா ളடிமை

கொண்டுந் தமியே னுடைக்கோ லமெலாம்

கண்டும் பரிவின் றியகா ரணமென்

தொண்டன் றுணையா ருரையாய் துரையே.

விதனத் தையுமா றியுன்மே வடிகண்

டிதமுற் றிடநின் றுமிறைஞ் சிடவே

மதலைக் கொருகா லமும்வந் திடுமோ

சதமெய்ப் பொருளா யிசுதந் தவனே.

காவிக் கமலங் களிகட ரவும்நான்

சேவித் திடவஞ் சலிசெய் வதுவும்

பாவிக் கொருநா ளதுவோ பகராய்

ஆவிக் கரசே துணையா னவனே.

சேவற் கொடியோ னடிசார் பதமாய்

ஏவற் கொடியோன் மனமே கருத

ஆவற் கொடியா னமல்சங் கிதமென்

சேவற் கொடியோ னருள்சே வகனே.

என்றுன் றிருவுள் ளமிரங் கிடுமோ

மன்றின் புவிமேல் மகிவாழ் வதுதான்

என்னின் றதறிந் தெளியன் றிணிவேன்

அன்றின் றினியென் றுணையா னவனே.

குன்றுங் கனியுங் கவிகூ றினதால்

ஒன்றுந் தயவில் லையுகந் திடிலா

ரென்றுந் தளர்வெய் தியிருந் திருகால்

என்றுந் துணைசண் முகமே மனமே.

நானிப் படிபா டியுநா டியுநீ

ரேனிப் படிமோ டியதே செய்வதுந்

தானிப் படிசெய் வதடா தினியம்

மானிப் படிமேல் மிகுவாழ் வருளே.

என்பே ரினிலே யினியா கிலுநல்

லன்பா கியுமா தரியா மல்விடில்

உன்பே ரினிலே பழியும் சுமரும்

நன்பூ தலமே பணிநா யகனே.

நிலைமைக் கினிதா கியநீ தியுமன்

சலைமைக் கினிகால் வெளிதா னும்வளர்

தலைமைக் கினியான் மதிதா னெனவென்

புலமைக் கினிதா கியபுண் ணியனே.

ஆதா ரமகத் துவநீ தரமென்

மீதா னமுடறி பொருள்மெய் உயிரும்

மாதா வுநினைத் ததுவந் துதவும்

தாதா வுமெனக் கினிதா னவனே.

உலகிற் பலதெய் வமுமுண் டெனினும்

தலமெய்க் குருசண் முகனைப் பணியார்

அலகைக் கிணையா வரதான் முருகன்

வலமைத் துரையென் றறிவாய் மனமே.

அமரர்க் குயிர்கா ரணமா னபிரான்

குமரப் பெருமா னியல்கூ றுமவர்

தமதற் புதந்தான் தனிலங் ஙனஞ்சீர்

அமைநற் பதமே பெறுவாய் மனமே.

பொன்னா டுநமா தொடுபொன் னுலகில்

மன்னா ரொடுயான் மருவே னெனதல்

அன்னாள் விபுதா சுதைய ளுலகந்

தன்னால் வரவுஞ் செய்தயா பரனே.

முன்னோ தியல்கூ றெனமொய் குழலாள்

தன்னோ டுரைசெய் ததுவுஞ் சகலோர்

அன்னா ளிலறிந் தன்றா கையினால்

உன்னா லமர்பொன் நிலையுத் தமனே.

மதுகொண் டவர்தங் குலம்வந் தவளென்

றதுகொண் டிகழ்வாள் பெரியா ளெனவும்

எதுகொண் டுரைபொன் புதல்வோ னியல்பு

அதுவிண் டுமைபூ செயறைந் தவனே.

வனமா தொடுகூ டிவரும் பொழுது

புனவே டுவர்வந் தமரும் பொழுது

சினமாய் வதைசெய் துதிரும் பவுயிர்

தனதா கவுகந் ததயா பரனே.

முனிவந் திதுசே திமொழிந் திடவென்

றனைவந் துகபா டமடைத் திடவா

தனைசொல் லிவிரிஞ் சனதா யெனதாய்

மனதுந் தெளியச் செய்மனோ கரனே.

விண்சீர் பெரியா யவிரும் பிடவும்

மண்சீ ரெனுந்தா யவசம் பெறவும்

அண்சீ ருரைசெய் தவரும் பொருளே

நண்சீ ரதுவென் னநரா திபனே.

பானந் தனையுண் குறவோர் மருகன்

றானந் தரநிந் தையெடா மல்வரக்

கானந் தமதந் தனையன் றுதவி

தேனுந் தினைமா விடுதே சிகனே.

நீசேர் மருகன் குகனென் றிமையோர்

பேசா மலுஞா னமெனும் பெருமை

ஆது சமிலா மலறைந் தவனே

சேசா சலவா சசிரோ மணியே.

கங்கன் றினமுஞ் செகசோ தியினாள்

தங்குந் திதிசட் டிவிரதந் தனையே

பொங்குங் கனிவோ டுபுரிந் தவர்தம்

பங்கென் றுவிளங் குபரஞ் சுடரே.

மதுகஆ டமுதோ தமிழ்வா ரிதியோ

துதிகொண் டினிதென் சுவையோ கனியோ

எதுவென் றுனைநா விலிறைஞ் சுவனா

வதுவுஞ் சலியா மயில்வா கனனே.

பணியோ வுயரே மமதோ பகை

மணியோ பொருளோ நிதியோ மணிசேர்

அணியோ தெதுவென் றடியன் புகலத்

துணிவோ வயில்வீ ரதுரந் தரனே.

உருவோ உடலோ வுயிரோ பொருளோ

அருவோ தமரோ அனையோ சனமோ

குருவோ தெய்வமோ குறியா தெனயான்

தெருள்வே னருளா யரவா சலனே.

தருவோ வளர்கா வனமோ சயில

மருவோ மலர்வா சனையோ களபப்

பொருவோ வெய்துவென் றுபுகழ்ந் திடநாம்

வருவோ மெனுமந் திரமா தவனே.

மகவென் றுதயங் கியும்வந் திடினும்

வெகுநிந் தைகள்செய் துகைவிட் டிடினும்

அகரும் பனதா யுனையான் மறவேன்

சுகதுன் பமுமுன் னதுசுந் தரனே.

இறுசொற் பனமா கையிலும் கொடிய

வறுமைப் பிணியால் மகுசெய் பிழையும்

பொறுமெய்ப் பொருளே பொறுமைத் துரையே

திருநற் பொருளே அருள்செய் திடுமே.

இரவும் பகலுந் தினமெப் பொழுதென்

அரிசிங் குவைகண் ணிதயங் களிலும்

நெறியின் பமதா கநிறைந் தமையால்

குறைவொன் றிலையன் பர்குணா நிதியே.

உள்ளத் தினியே பணியூ ழியனான்

பிள்ளைப் பொருளல் லவோபே தமையேன்

கள்ளத் தனமுங் கபடே தருமே

எள்ளத் தனைதா னில்லையோ குகனே.

ஊனா யுயிராய் வளறாத் தமனே

நீனா மனமீ தருள்வாய் நினைக்கில்

வாணாள் வளரும் பெருமக் களுமே

வீணா மடியார் வெல்வே லவனே.

இனியா கிலுமெள் ளளவுன் கருணை

கனிவா கவுநின் றருள்கா ணவுமே

அனிரு தம்வரா மலும்அஞ் சலிசெய்

முனிநா தர்புகழ்ந் திடும்முத் தையனே.

தவமா யுனைநேர் விரதங் களுமே

அவமா கிவிடா மலனுக் ரகமாய்

பவநா சனமே செய்பலந் தருவாய்

சிவபூ சிதகா ரணதே சிகனே.

தாய்நீ தமர்நீ குருசா மியுநீ

வாய்நீ மனநீ புகழ்மா நிதிநீ

ஆய்மா மறைநீ யதுமாய் கையினால்

நீயே கதிவே றிலைநீள் குகனே.

மானார் தருமாய் கைமயக் கமதால்

நானா வகையாய் மனநைந் திருகால்

தேனா கவுமுன் துதிசெய் திடவே

ஞானா வமுதே யருள்நன் குருவே.

ஏதுந் தெரியே னுனையே புகழ

வேதங் களுகா ரணமே யறியேன்

நீதங் கிடுசீ தனமா நிலைமை

ஓதுந் தமிழ்மா லையுகந் தவனே.

முன்னா கவுமும் மணிமா லையதும்

பின்னா முருகன் பிரபந் தமதும்

என்னா ளும்விளங் கவுமே யுரைசெய்

மன்னா தெய்வயா னைமனோ கரனே.

இப்போ தெனதுள் ளமிருந் துமுரு

கப்பா ரனுபூ தியதா மெனவு

ஒப்பா கவும்ஓ தியுகந் தவனே

நற்பார் குறிநா யகிநா யகனே.

சுதனிப் பொழுதுன் சொல்வார் கவியில்

எதுகுற் றமிருந் திடினும் பரிவாய்

மதலைச் சொலிதென் றுமகிழ்ந் தெனையாள்

சதலத் தடியார் கள்தயா பரனே.

நானோ துவதே தெனில்நா தனும்நீ

தானோ திருசெந் தமிழா கையிலும்

யானோ தியறென் றருள்செய் பவனே

ஞானோ தயனே மறைநா வலனே.

தோற்றும் பொருள்நீ கவிசொல் பவன்நீ

ஏற்றுந் தமிழ்மா லையதென் றமையே

சாற்றும் படிசெய் தெனையே தயவாய்ப்

போற்றும் பணியே கொள்பரா பரனே.

அணையாய் மெலியா மலும்ஆ ளவுமென்

பிணையா னவனீ பிரியா மலுமென்

துணையா னவனீ செகசோ திசர

வணதே சிகனே மயில்வா கனனே.

செயமே வியநல் சீர்கரு ணேசா

சுயமா முனிநீள் மரபா கியவே

லயநீள் பொன்செல் லபயனும் வரமே

வியமா லைசொல்நூ றும்விளங் கவுமே.

அளகா கியமே ரரவா சலமும்

பளனா பிரிமே வுபரா பரனார்

உளமே மகிழ்வா கவுமோ தியில்

வளமே வனுபூ தியும்வா ழியரோ.