அலைகடல் வளைந்து உடுத்த எழுபுவி புரந்திருக்கும்

அளகை அரசன் தனக்கும் அமரர் அரசன் தனக்கும்

அடைபெறுவது என்று முத்தி அதிமதுர செந்தமிழ்க்கும்

அதிரவரும் என்று முட்ட அலகில் வினை சண்டை நிற்க

இலகிய நலம் செய் புட்பகமும் உடல் நிறம் வெளுத்த

இருவரவர் நின்றிடத்தும் எவர் எவர் இருந்திடத்தும்

எமபடர் தொடர்ந்து அழைக்கில் அவருடன் எதிர்ந்து உள் உட்க

இவை ஒழியவும் பலிப்பது அகல விடும் உங்கள் வித்தையினை

முலை இடை கிடந்து இளைப்ப மொகுமொகு என வண்டு இரைப்ப

முதலி பெரிய அம்பலத்துள் வரை அசல மண்டபத்துள்

முனைதொறு முழங்கி ஒற்றி முகிலென இரங்க வெற்றி

முதிய அவுணர் அன்று பட்ட முதிய குடர் நன்று சுற்று

மலைமருவு பைம்புனத்தி வளரும் இரு குன்றம் ஒத்தி

மழலைகள் விளம்பி மொய்த்த அறுவர் முலை உண்டு முற்றும்

மலை இறை மடந்தை பெற்ற ஒரு மதலை என்று உதித்து

மயிலையும் அவன் திருக்கை அயிலையும் அவன் கடைக்கண்