திடவிய நெஞ்சுடை அடியர் இடும்பை கெடும்படி

செய செய என்று இசை பரவிய எங்கள் கொடும் கலி

செயல் உரை நஞ்சு உறழ் மயல் உறும் நெஞ்சினர் வஞ்சகர்

சிகர தரங்கித மகர நெருங்கு பெருங்கடல்

தெரியலர் சென்று அடை திசைகளில் எண் கரி சிம்பு எழ

சிகர நெடுங்கிரி குகைகள் திறந்து திக்கு அந்தமும்

சிறையுள் அழுந்திய குறைகள் ஒழிந்து செயம் கொடு

திரிபுவனங்களும் ஒரு பயம் இன்றி வளம் கெழு

விட வசனம் சில பறையும் விரிஞ்சன் விலங்கது

விகசித சுந்தர விதரண ஐம் தரு வெந்து எழில்வீ

விழைவுத ரும்பத சசிதன்வி ளங்கிய மங்கல

வெருவி ஒதுங்கு இமையவர் எவரும் சிறை வென்று இதம்

விழி ஓர் இரண்டு ஒருபது சத நின்று எரி கண்டகன்

வெளிமுழுதும் திசை முழுதும் விழுங்கி எழும் கன

விபுதர் பயம் கெட நிருதர் தளம் கெட விண்கெடு

மிடை குறள் வெம்கொடி கழுகு பருந்து விருந்து என

அடவி படும் சடை மவுலியில் வெம்பணி அம்பணி

அநுபவை அம்பிகை அநுதிதை அம்பை த்ரியம்பகி

அநகை அசஞ்சலை அதிகுண சுந்தரி அந்தரி

அமலை அலங்க்ருதை, அபிநய பங்குரை சங்கினி,

அணிமுக பந்திகள் சிறுபொறி சிந்த விளைந்து

அபய வரம் புரி உபய கரம் திகழ் அந்தணி

அதுலை தருந்திரு மதலை இபம் கொள் பயங்கொடு

அணி குற மின்புணர் தணிகையில் அந்தணன் இந்திர

வடவை இடும்படி மணிமுடி பஞ்சு எழ விஞ்சிய

வசை கருதும் குரு பதியொடு தம்பியரும் படவே

வளவில் வளர்ந்து இடை மகளிர் குவிந்து தடம் குடை

வரை நிரை கன்று இன முழுதும் மயங்கிய பண் கெழு

கழல் மருதிடை உயர் சகடு தடித்த அடர் வெம் புளை

மத சயிலம் பொர வர விடு நெஞ்சினில் வஞ்சக

நிரம்பிய மதி முக மஞ்சரி குஞ்சரி

மகபதி தன்பதி பகை கிழியும்படி அன்று அடல்