பூங்கொன்றை மாலையணி புண்ணியவி நாயகனே

தீங்கொன்றும் யானென்றுஞ் சேராமல்-பாங்கொன்றத்

தந்தருள்செய் சொற்பொருளும் சண்முகப்பா மாலைக்குக்

கந்தமலர் நின்சரணே காப்பு.

நின்னடிக்கே சாத்து நிலவிப்பா மாலைக்கு

மன்னுயில் வேலேந்து வள்ளலே-என்னரும்வீழ்

செஞ்சொற் பொருளுமிகச் சேர்த்தளிப்பாய் நின்கழற்காற்

கஞ்ச மலரிரண்டே காப்பு.

வெண்டா மரைமலரில் வீற்றிருக்கு மன்னமே

விண்டாரை வெல்லும்வேல் விண்ணவர்க்குப்-பண்டாங்கச்

சாத்துமிப்பா மாலைக்குச் சார்பொருளுஞ் செஞ்சொல்லும்

காத்தளிக்க நின்கழலே காப்பு.

ஆதரிப்பார் சூழ்கோவ லாறுமுக தேசிகனே

நீதந்த ஞானத்தை நெஞ்சிருத்திப்-பேதையேன்

சாத்தி யிடுமிந்தச் சண்முகப்பா மாலைக்குக்

காத்திடுநின் காற்றுணையே காப்பு.