பொன்னைமதித் திறுமாப்போர் புறங்கடையிற் போய்உழலும்

என்னையும்நின் னருட்சீடன் எனவுரைத்தற் கிசைந்தாயோ?

முன்னையுல கீரேழும் முறைப்படிபோய்த் திரும்புதகர்

தன்னைநடத் தியபாலா! தமிழ்க்குன்றைப் பதியானே.

அளிவளரும் மலர்க்கூந்தல் ஆயிழையார்க் ககம்குழையும்

எளியனையும் நின்சீடன் எனவுரைத்தற் கிசைந்தாயோ?

களி(று)உகைக்கும் மகவான்தன் கண்கலக்கம் தீர்த்தாண்டாய்!

குளிர்பொழில்சூழ் தருகுன்றைக் குடிபுரக்கும் கோமானே.

மானம்ஒரு சிறிதேனும் மருவார்போல் இரந்தலையும்

ஈனனாம் எனைச்சீடன் எனவுரைத்தற்(கு) இசைந்தாயோ?

கானகத்துக் குறப்பேதை களிகூர்ந்து தரும்தினைமாப்

போனகத்துக் கினியோனே! பொழிற்குன்றை புரப்பானே.

மாங்குயில்நேர் மொழிநல்லார் மயக்கத்தால் மாழைவிழைந்(து)

ஏங்கும்எனைத் தன்சீடன் எனவுரைத்தற்(கு) இசைந்தாயோ?

வீங்குமுலைத் துணைத்தெய்வ வேழமகள் மணவாளா!

ஓங்குமலை தொறும்ஆடல் உஞற்றும்குன்றைப் பதியானே.

சந்தேக மெனும்முதலை தான்விழுங்கத் தளர்ந்துமனம்

நொந்தேனைச் சீடன்என நுவலுகைக்கும் இசைந்தாயோ?

இந்தேறும் செஞ்சடிலத்(து) இறைவனரு ளியபாலா!

கொந்தேயும் மலர்ச்சோலை குலவுகுன்றக் குடியானே.

மணங்காட்டும் தண்கமல மலர்ப்பதத்துன் அடியவர்பால்

இணங்காத வன்நெஞ்சத்(து) எனைச்சீடன் என்றாயோ?

அணங்காரும் மயிலினமும் ஆடும்நலம் அவிர்சோலை

உணங்காத குன்றைநகர்க்(கு) உயர்ச்சிதரும் உரவோனே.

வாணாளை வீணாக்கி மகிதலத்தில் உழல்வேனை

நாணாமற் சீடனென நவின்றீடற்கும் இசைந்தாயோ?

மாணார்தண் கடம்பணியும் மணிமார்பத்(து) அயில்வேலா!

சேணாடர் புகழ்குன்றைத் திருநகரிற் செவ்வேளே.

நீற்றிகழ்ச்சி மலிதீயோர் நெடுங்கழுவின் மிசையேற

ஏற்றியநீ யெனைச்சீடன் எனவுரைத்தற் கிசைந்தாயோ?

மாற்றிலுயர் பொன்போலும் மழமேனிக் குமரேசா!

காற்றியலும் தண்சோலைக் கவின்குன்றைப் பதியானே.

சூரன்முதற் றானவரைச் சுடர்வேலால் அடர்கின்றாய்

ஈரமலிந் தெனைச்சீடன் எனவுரைத்தற் கிசைந்தாயோ?

வாரணப்புட் கொடியானே! மயிலூரும் வானவனே!

காரணவும் மலர்ச்சோலைக் கவின்குன்றக் குடியானே.

மூவர்களும் பணிந்தேத்தும் முண்டகப்பூம் பதத்தெந்தாய்!

யாவரினும் கடையாகும் எனச்சீடன் என்றனையோ?

சேவலம்புட் கொடியோனே! சிகியுகைக்கும் செவ்வேளே!

பாவலவர் புகழ்குன்றைப் பதிபுரக்கும் கோமானே.

இந்தணியும் சடையானை இயற்றமிழ்மா முனிவனைஆண்(டு)

அந்தணன்பால் எனைச்சீடன் ஆகுமென்ற விதம்யாதோ?

மந்தரறி வரியானே! வளங்குலவு குன்றைநகர்க்

கந்தனே! முக்காலும் காரணம்என் றுரைத்தானே.

கிள்ளைஎனப் பலகாலும் கிளத்தியசொற் கேட்டிருந்தும்

வெள்ளைமதி யாலிரந்து மெலியும்நெல்லைப் பதியானைத்

தள்ளைநிகர்க் குன்றைநகர்ச் சரவணவேள் சாக்கிரத்திற்

கொள்ளையருட் சீடனெனக் கூறியவா(று) எளிதன்றே.