ஆமோடியி தெல்லாமிவ் வூறறியா தோடி—சொன்னால்

ஓமேடி யுன்னோ டுரைக்கலா மோடி—வெள்ளை

ஒக்குமோ தோகையுடன் வாரணமு மாடிப்—பொல்லா

வெட்கமில் லாதமுழு நீலிமழு மாறி—பாரில்

வெருட் டாதேபூனை யுடனேயெலி யெதிர்த்தால் தப்பி

பொருட் டாகவுனை வைப்பனோ போடி

உரைத்த வுரைசொலி யெனக்குமுன் வர

பரத்தை யுனதிரு தனத்தை யுயிரொடு

பறியெடி திருவிலி யறிலிலி படுநீலி

அறியெடி நாயே யெனதிரு கையின்

மாறுரை பேசவு மேசவு மாச்சுதோ

பேறிலா நீலி துரோகி யென்னோடுரை

பேசியுமெ ன்னெதி ராகவுநின்று

தேசம றிந்திடு மென்னுடை யாண்டவன்

எவ்வுலகு மெவ்வுயிரு மெப்பொருளை யும்படைத்த

நவ்விதரித் தங்கையத்தன் வந்தினிய சொன்னதனால்

அன்றமரர் சபைதன்னி லம்புலியைச் சபித்தே

இன்றளவு மங்கவனை நோக்காம லேயிருக்க

சங்கரி கதவடைத்துத் தாழ்ப்பூட்டத் தாழ்திறக்கச்

அங்கவனு மாங்கிவனை யேநினைக்கப் பூட்டுவிட

நித்தமும் மிவனையே நினைத்துப்பூசை செய்யாமல்

அத்தனை பேருமுன் னினைப்பதுந் தொழுவதும்

என்றும் அவனிதனி

பண்டமெடுத் துண்டவனுன்

அன்றுலவி யேவலையில்

அகப்பட்டுக் கொண்டவனுன்

அவனியறி யத்தக்கன்

அகப்பட்டுக் கொண்டவனுன்

தவனமென வேசொல்லித்

சாதித்துத் தின்றவனுன்

ஆங்கவனுக் கொருபெண்வே

அசுரர்பெண் கொண்டவனுன்

வேங்கைமர மாகிநின்று

விரும்பி யணைந்தவனுன்

அம்புயத்தி னால்மலையை

அங்கையாற்குட் டுண்டவனுன்

அம்புவியிற் றேவமின்னா

ஆரமுலை யுண்டதுமுன்

அல்லவெடி நானும்நீயும்

ஆண்டையை யிழுக்கச்

வல்லமையாய் நீயுரைத்தால்

மாறுரையா தேயிருக்க

மதியாதிரு கண்ணால்

வயிறு வளர்ப்பதுவும்

கொதியுற்ற பிட்டுத்தின்று

குறைத்துத் துரத்தினதும்

பல்லெல்லாஞ் சுரையின்

பாதத்தி னாலுதைப்பேன்

வல்லமையால் மாயவஞ்சப்

வார்த்தைசொன்னவாய் பிளப்பேன்