நஞ்சு போல்விழி மங்கையர் கூடி

பஞ்சு போலடி மெல்ல நடந்து

விஞ்சு கோதை விரித்து நறும்புனல்

மஞ்சு மஞ்சி மலையி லொளிக்கின்ற

வஞ்ச வஞ்சியர் கற்பழித் தோர்மறை

செஞ்சொல் வேத விதியால் வருபுனல்

தஞ்ச நீணதி யென்று மனத்துன்னித்

பஞ்ச பாதக மெல்லாம் தொலைக்கும்

காசில் பொற்சிலம் பின்சிக ரத்தைக்

மாசில் தென்கோண மாமலையைச் சூழும்

வரமு டைக்கபி லன்முன் னெரிந்தநல்

பரம னைத்தவம் பண்ணியே பெற்ற

போத நாண்மலர் நாயக னார்நற்

மாத வர்க்கு மரிய தவம்வைக்கும்

மாய வஞ்சக் கொடும்பவர் மாய்ந்திட

பாவந் தீர்த்துப் பரகதி யேற்றும்

செய்ய கேது தலையற்ற வந்நாள்

வையம் போற்றிட நற்கதி யுற்றிடும்

நலம தாகவே பூசித்த பேர்க்கெந்த

பலவி தத்தினு மீந்திடு கின்ற

கோவிற் றன்சொற்கீழ் மேலுல கெல்லாம்

மாவி லூன்றிப் பதம்வைத்துக் காத்திடும்

அதிக பாவிக ளாயினு மெவ்வுயி

கதித ருந்திருக் காசியைச் சூழும்

எங்கும் மாமணி விற்பொலி யுங்கதி

மங்கு றாத வளந்திக ழுந்திரு

திங்கள் தோறுமும் மாரிகள் பெய்யச்

பங்க யத்தைக் குளங்கள் பரிக்கும்

அணி யிளங்கதி ராயிர முள்ள

மணி கொணர்ந்து மணிவிளக் கேற்றிடு

காய்ச்சுத் தோயலுடன் சோறு மிட்டுக்க்

பாய்ச்சியே செந்நெல் முத்தளக் கின்ற

வேணிச் சங்கரர் தொண்டர்க ளென்று

மாணிக்க மள்ளிப் பிச்சை கொடுத்திடும்

ஆரேனுந் தொழு வோர்க்கன்பு கொண்டவ

பேர் புகன்றிடு வோரையுங் காத்தவன்

பொன்னு லோகம் பொருவுநன் னாட்டின்

வன்ன வேலன் கதிரைக் குமரேசன்