எப்படிப் பாடுவேனோ அடியேன் இப்படிப் பாடலாம் என்றறியாத நான் —எப்

செப்பரும் சந்நிதி திகழ்திரு முருகனை செய்யனை யீராறு கையனை வாயார —எப்

ஒப்புயர் வற்ற தோர்ஒளி தரு சிவணி

உற்ற அடியார்க் கருள் உதவிடுதவமணி

அப்பனே யெனநோகும் அன்பர்முன் வருமணி

ஆனந்த மாமணி அறுதிரு முகமணி —எப்

அண்டையிலோடும் நற் றொண்டமானாறு

அதனோடு கூடும் வேள் அபிஷேகப் பாலாறு

பெண்கள் சிரங்கள் பாற் செம்புகளொடு வேறு

பேணும் கரகம் கும்பம் தோணுமே பலவாறு —எப்

அழகிய மடங்கள் நீர்ப்பந்த ரெவ்விடங்களும்

அனுதினம் அடிக்கடி அன்னதானங்களும்

வழமையாய்த் தரிசிக்க வருவார் போவார்களும்

வருத்தந் தீர் குமரவேள் நிருத்தம் பார்ப்பவர்களும் —எப்

சந்ததமும் அடியார் சாதுக்கள் கூட்டமும்

தாளம் மத்தளம் வீணை பஜனை ஆர்ப்பாட்டமும்

வந்தனை வழிபாடு செய்வார்கள் வாட்டமும்

வகுக் கொணாத் தொகைக் கும்பல் காவடி யாட்டமும்—எப்

கற்பூர ஜெகஜோதி காணலாம் நால்வீதி

கருது நேர்த்திக்குத் தம் உடலெங்கும் செடில் கோதி

அற்புதம் அவர்கட்கு அணுகாது ஒர் உபாதி

ஆனந்த நடங் கொள்வர் அரோகரா எனஓதி —எப்

புரண்டு புரண்டழுது புலனின்றிக் கிடப்போரும்

போற்று முள் மிதிதடி தனிலூர்ந்து நடப்போரும்

திரண்டு திரண்டு திருப்புகழ் தோத்திரம் படிப்போரும்

தேரில் முருகன் வரச் சிரசில் கை குவிப்போரும் —எப்

அண்டம் அதிர் பெருங் கண்டா மணியோசை

அடிக்கடி அபிஷேகம் அறுகால முறுபூசை

என்றும் தரிசிக்க மண்டும் தொண்டராசை

கண்டாலே கந்தன் மேலுண்டாகும் பேராசை —எப்

வீதி யெங்கும் பலர் சன்னதங் கொள்ளுவர்

வேடிக்கை பார்ப்பவர் ஆளையாள் தள்ளுவர்

காதலோ டன்பர் சங்கீதங்கள் விள்ளுவர்

கண்டார் நின்றார் கலை கொண்டெங்கும் துள்ளுவர்—எப்

சங்கொடு உடுக்கை சேகண்டி மிளிருமே

தாளம் தவில் குழல் மேளம் அதிருமே

பொங்கும் அரோகராச் சத்தம் பொலியுமே

போற்றும் அன்பர்காட்சி பார்க்கக் குளிருமே —எப்

எல்லையில்லா அருள் வெள்ளமே நின்துதி

சொல்லெளி தாகுமோ சோருதே என்மதி

வல்லசுரரை வதை செய்த சூரபதி

வடிவேலா உமைபாலா வாராய் நீயே கதி —எப்படி