செங்கழுநீர் ஓடையினும் செந்தா மரையிடத்தும்

சங்கமலை வீசும் தணிகையே - பங்கயன்சீர்

மாறக் கரத்தால் மணிமுடிமேல் சூட்டினான்

ஆறுஅக் கரத்தான் அகம்.

கண்ணமையும் கண்அமையும் கானவர்நீ ளும்தோளும்

தண்ணுமைமே லாகும் தணிகையே - பெண்குறத்தி

தாளில்நல்அம் காட்டில்நான் தாகம்உற்றேன் என்றுஇறைஞ்சி

வேளின்நலம் காட்டினான் வெற்பு.

ஓங்குறுவான் எல்லைக்கும் ஒண்தவர்வீட் டுஎல்லைக்கும்

தாங்கறிவே யொன்றும் தணிகையே - ஏங்கிஅழும்

வானவர்கோ பத்தினியார் வாடுதுயர் நீக்குதற்குத்

தானவர்கோ பத்துஇனியார் சார்பு.

பூஉதிர்வெங் கானகத்தும் புக்கமட வார்அகத்தும்

தாவுமறி வாழும் தணிகையே - தேவிஉமை

கிண்ணப்பால் ஆர்வாயான் கேடுஅறுபூ நீர்தீகால்

விண்அப்பால் ஆர்வாயான் வெற்பு.

மிக்கமட வார்முலைக்கும் வேய்த்தலைத்தேன் கூட்டினுக்கும்

சக்கரவா கம்தாழ் தணிகையே - துக்கம்உறும்

இம்மைஇலான் அம்மைஇலான் ஏனோர்க்குஆம் உம்மைஇலான்

வெம்அயிலான் அம்(மை)மயிலான் வெற்பு.

கெண்டைவிழி யார்அடியும் கேதனத்தின் நீள்முடியும்

தண்டை அணிந்துஓங்கும் தணிகையே - தொண்டர்உன்னும்

ஆறுஆதா ரத்தினார் அவ்ஒளிஆ னார்குறத்தி

தேறுஆதா ரத்தினார் சேர்வு.

ஓவில்அகம் கண்டவர்க்கும் ஊங்குபுறம் கண்டவர்க்கும்

தாவிலண்டர் போற்றும் தணிகையே - மேவியதோள்

வாகுவலை யம்சூழ்ந்தார் மாங்கனிக்காய் ஓர்இமைப்பின்

மாகுவலை யம்சூழ்ந்தார் வைப்பு.

முந்திரிகைச் சாரல்களும் மொய்குழலார் மூரல்களும்

சந்திரிகை ஆகும் தணிகையே - கந்தர்

அலங்கார பூதியினார் அன்புடையார் பாவம்

விலங்குஆர பூதியினார் வெற்பு.

சிந்தா மணிக்கொடியும் சேவிக்கும் வந்திகளும்

சந்தானம் எய்தும் தணிகையே - நந்தாத

கானத் துஇருக்குளவன் காலில் தளைபூட்டும்

ஞானத் திருக்குளவன் நாடு.

பூமருவும் சாரலினும் பொய்கையிடத் தும்கொடிய

தாமரைகள் தாவும் தணிகையே - காமருவும்

அம்தவள வாரணத்தான் ஆகண் டலன்வாழ்வு

தந்தவள வாரணத்தான் சார்பு.

மைக்கணமும் சுந்தரமும் வானமதி யங்குலவும்

தக்கவரை மேவும் தணிகையே - கொக்கை

இரண்டாகத் தாக்கியமன் ஏங்கஉயிர் மீட்டும்

திரண்டுஆகத் துஆக்கியமன் சேர்வு.

விற்பரவு ஞானியரும் மென்கோட்டுத் திண்கனியும்

தற்பரத்தை நண்ணும் தணிகையே - பொற்பணிலச்

செங்கைஇடை யன்துதித்தான் தேவர்சிறை யும்தொலையக்

கங்கையிடை அன்றுஉதித்தான் காப்பு.

சிங்கார மங்கையரும் தேனருவிக் கானாறும்

தங்கா தலையார் தணிகையே - இங்குஆர்

மனத்தின்ஒளித் துப்புஉணர்வார் மால்அறுத்தார் மாதை

வனத்தின்ஒளித் துப்புணர்ந்தார் வைப்பு.

மாந்தர் மனங்களினும் மாதர்குடை வாவியினும்

சாந்தம் குலாவும் தணிகையே - பாந்தள்அணி

எட்டுஅம் புயத்தான் இளஞ்சேய்கை கால்முகம்கண்

மட்டுஅம் புயத்தான் வரை.

பொற்குறமின் னார்முகம்நேர் போம்கதிரும் வாள்அரவும்

தற்பணம்நேர் காட்டும் தணிகையே - சொல்பொறிகள்

ஐந்துஓகை மால்தான் அசித்தாரை ஆட்கொள்வான்

பைந்தோகை மாறான் பதி.

மேதகுவில் வேட்டுவரும் மேன்மைபெறும் சோதிடரும்

சாதகத்தைத் தேடும் தணிகையே - பாதத்து

அடுக்குஆர்த்தி கைஆயார் ஐயறிவிற் குஎட்டார்

உடுக்கார்த்தி கைஆயார் ஊர்.

வேரல்அரி ஆர்குவட்டும் வெங்கயத்தின் மத்தகத்தும்

சாரலரி வாவும் தணிகையே - பாரில்எழில்

நன்குறிஞ்சிக் கோவிலான் நாரதரை வீணைஎழும்

பண்குறிஞ்சிக் குழவிலான் பற்று.

விம்முமுலைப் பேதையரும் வில்வாங்கு மன்மதனும்

தம்மணக்கோ லம்செய் தணிகையே - செம்மலர்சேர்

ஆறு முகமுடியார் ஆறிரண்டு தோள்உடையார்

கூறும் உகம்முடியார் குன்று.

மாதவம்செய் வோர்மனமும் மாலைதொடுப் போர்கரமும்

சாதிகுல மாயும் தணிகையே - யாதும்

மலையா துஅலையுடைஆர் வையகத்தில் கோவில்

மலைஆ தலையுடையார் வாழ்வு.

கந்தருவர் யாழ்இசையும் கல்அருவித் தாழ்வரையும்

சந்தம் பலவாம் தணிகையே - வெந்து

நடுக்குறத்தி காந்தம்நய னம்திறந்தோன் மைந்தன்

படுக்குறத்தி காந்தன் பதி.

தூதுஇறைவர் பால்விடுத்த தோகையரும் பூஞ்சுனையும்

தாதிவரப் பார்க்கும் தணிகையே - நாதமொடு

விந்துகலை அற்றுஅடுத்தார் மெய்ச்சொரூபம் காணஉயிர்

நைந்துகலை யல்தடுத்தார் நாடு.

நண்ஈர நெஞ்சினர்வாய் நன்மொழியும் சோலைகளும்

தண்ணீர்மை குன்றாத் தணிகையே - விண்ணோர்

புணர்வுஅரும்சோ தித்தறியார் பூரணர்சேய் ஆனார்

உணர்வரும்சோ தித்துஅறியார் ஊர்.

ஏர்பெறுவல் லிக்கொடிக்கும் ஏற்றஅறம் செய்குநர்க்கும்

சார்புகழை ஈயும் தணிகையே - பாரில்

அனந்தம் குவட்டுடையார் அன்றுஅரக்கர் போரில்

வனம்தங் குவட்டுடையார் வாழ்வு.

வீரமற வோர்உரமும் மெய்த்தவரும் வந்துமுனம்

சாருமெய் முட்டாக்கும் தணிகையே - ஆரணனார்

நீலமணி கோலத்தார் நேடுஅழலா னார்அருளும்

நீலம்அணி கோலத்தார் நேர்பு.

காஇலங்கு தென்றலும்நீங் காமகம்செய் பூசுரரும்

தாவிலங்க மோதும் தணிகையே - தேஇலங்கு

வானத்துஅ ரம்பைமக வான்நத்தன் ஏத்தமகிழ்

வான்அத்தர் அம்மைமக வாழ்வு.

சேறுபட்ட தண்பனையும் செவ்வாழை யின்கனியும்

தாறுபட்டுஏர் துன்னும் தணிகையே - ஆறுபட்ட

கோணத் தன்இத்துவந்தான் கூடான் குறத்திநலம்

காணத் தனித்துவந்தான் காப்பு.

கோலியசெய் கன்னலொடும் கோல்வளையார் கற்பினொடும்

சாலி சமம்காட்டும் தணிகையே - நாலுமுகன்

கேசவன்அங் கம்பரித்தார் கேண்மைஉப தேசிகனார்

வாசவனங் கம்பரித்தார் வைப்பு.

வந்தோர்க் குஅருள்குருவும் மாகளிறு மேகலகச்

சந்தேகந் தீர்க்கும் தணிகையே - முந்துஊரும்

அம்சே வலத்தன்நுவல் ஆகமம்எ லாம்உணர்ந்தான்

செஞ்சேவல் அத்தன் சிலம்பு.

வேடர்பிழி யும்பிழியும் வெள்அருவி நீரும்முனம்

சாடிஉற வாக்கும் தணிகையே - கூடலர்செய்

வெம்போர் உகம்உகதான் வீயாத கொக்கைஅட்டான்

அம்போ ருகமுகத்தான் ஆர்வு.

வேய்அழல்தாக் கும்குரங்கும் வெம்கரியின் கன்றுகளும்

தாய்முலைப்பா லாரும் தணிகையே - வாய்மைதரும்

புந்திமடுத் துஎன்பாலான் போன்றுஅருள்செய் யும்குமரன்

நந்திமடுத் தென்பாலான் நாடு.

மையல் மடந்தையரும் மாந்தர்களும் காமர்உடற்

றையலரைச் சேரும் தணிகையே - பொய்அகந்தை

ஆம்கா தரத்தார் அறியாவே தாந்தத்தில்

தேங்குஆ தரத்தார் சிலம்பு.

கேகயமும் அந்தணர்தம் கேள்வியும்பல் மாமறைபூஞ்

சாகைஉற வாடும் தணிகையே - நாகுஅலைவாய்

ஐயன்முனம் கைபுனைந்துஆ னாதுமுரு கானும்ஒர்

தையல்முனம் கைபுனைந்தான் சார்பு.

பூவையரும் தென்றல்தவழ் பூங்காவும் செஞ்செவியைத்

தாவுகுழை பூட்டும் தணிகையே — மேவலர்மேல்

ஐஅம்புஎய் துஏர்என்புஆர் ஆக்கைஅழித் தார்எனக்குஇவ்

வையம்பேய்த் தேர்என்பார் வைப்பு.