கார்அணிமால் வேடனும்முன் காணரும்பே ரின்புஎனக்குஇத்

தாரணியில் ஈயும் தணிகையே — போர்அணிகொள்

அஞ்ஞான சத்திதர னாம்து ரனைச்செகுத்த

மெஞ்ஞான சத்திதரன் வீடு.

அன்னம் தனிவீடு அடியார்க் குஒருங்குஉதவித்

தன்னந் தனியாம் தணிகையே — பொன்னுலகக்

கைமாப் பிடிக்குஏற்றார், காட்டில்எம்பி ராட்டிஇடும்

கைமாப் பிடிக்குஏற்றார் காப்பு.

நீர்அழல்கால் வாள்அரவான் நீள்விலங்கு சோரர்களால்

சாரும்இடர் தீர்க்கும் தணிகையே — போரில்

கழுகுஅணியா கத்தன் கதிர்வேல் எறிந்தான்

புழுகுஅணிஆ கத்தன் பொருப்பு.

பேய்ஊமை பங்குவெதிர் பித்தம் குருடுகயம்

சாய்கூனும் நீக்கும் தணிகையே — மாயை

மறப்பாவை காதுஅலின்நான் வாடாமல் காத்தான்

குறப்பாவை காதலினான் குன்று.

கண்டவரை விண்டவரை கற்றவரை உற்றவரைத்

தண்டதரன் தீண்டாத் தணிகையே—கொண்டபணம்

காட்டிவரும் பன்னகத்தார் காதலித்தார் புத்திரனார்

ஆட்டுஇவரும் பல்நகத்தார் ஆர்வு.

முப்போதும் பைங்குவனை முப்போதும் பூஞ்சுனையில்

தப்பாது பூக்கும் தணிகையே — அப்போது

வேர்அறவே றுஓட்டார் மிகும்தலை,கை, கால்கள்அற,

கூர்அறவேல் தொட்டார் குடி.

செஞ்சொல் திருப்புகழைச் செப்பிப் பணிந்தோர்க்குச்

சஞ்சிதத்தைப் போக்கும் தணிகையே — விஞ்சும்

சயம்தன்உற, கங்கள்ஐந்தான் தன்னை வரக்கூவும்

சயந்தன்உறக் கம்களைந்தான் சார்வு.

தீவினையும் தீவினையில் சிக்கும் பிறப்பினையும்

சாவினையும் மாற்றும் தணிகையே — பூவுலகை

நீண்டுஅளப்பான் மாமன்எனும் நேயத்தான் மந்திரியாம்

ஆண்டளப்பான் மாமன் அகம்.

மல்லரியும், சச்சரியும், வானவர்கள் துந்துமியும்,

சல்லரியும் ஆர்க்கும் தணிகையே — வல்அரிசேர்

இந்திரஞா லத்தேரான் ஈறுஇல் அரசுஅழித்த

தந்திரஞா லத்துஏரான் சார்பு.

பஞ்சைகள்ஆம் தேவர்களைப் பாடிஉழ லாமல்என்தன்

சஞ்சலத்தைப் பாற்றும் தணிகையே — வஞ்சிவள்ளி

காலைக் கடம்பணிவார் கையினார் திண்புயத்தின்

மாலைக் கடம்புஅணிவார் வைப்பு.

சேற்றுஇறால் பாய்பழனம் செந்நெல் வளர்கமுகின்

தாற்றுஇறால் பாயும் தணிகையே — ஆற்றின்எதிர்

அச்ச யிலம்பகத்தான் அள்இலைவே லான்எறிந்தான்

செச்சை இலம்பகத்தான் சேர்வு.

வானமிசை எந்நாளும் வந்துஎழும்ஆற் றுஏறியபொன்

தான்உரைகல் ஆகும் தணிகையே — ஞானக்

கலையமுனி வாய்நடந்தான் காட்டினான் நண்ணார்

உலையமுனி வாய்நடந்தான் ஊர்.

சந்திரனே கல்ஆக, தம்கிளையே கைஆக,

சந்தனங்கள் தேய்க்கும் தணிகையே — இந்திரற்காய்

நீல்தத்துஉ வாஇரவா நெஞ்சுஅவுண ரைத்துணித்தான்,

ஆறுஅத்து வாஇரவான் ஆர்வு.

இந்திரவில் ஏர்நுதலார் இந்துமுகம் கண்டு,புனல்

சந்திரகாந் தம்கால் தணிகையே — முந்துஉரத்தில்

வேய்ஜமத லைக்கணியார் வீயா துஅருள்வரத்தை

மாயைமத லைக்குஅணியார் வைப்பு.

மாதர்எழு மாடமிசை வந்துஊரும் கன்னிதனைத்

தாதின்எனக் கூவும் தணிகையே — பூதரம்நேர்

அவ்வீர ஆகுவினை அங்குஊர் கரிக்குஇளையோன்

செவ்வீர வாகுவின்ஐ சேர்வு.

இந்திரவில் வாசிகையாய் இந்துஇரவில் வெண்குடைஆம்

தந்திரம்உற் றுஓங்கும் தணிகையே — எந்திரம்போல்

ஆங்காரத்து உண்மையினார்க்கு ஆகும் பிறப்புஒழியான்

ஓங்காரத்து உண்மையினான் ஊர்.

கோள்அரவம் மஞ்ஞைக் கொடிக்குஅஞ்சி கோபுரத்தின்

சாளரம்புக்கு ஓடும் தணிகையே — வாள்அரவம்

வில்லம் பிறைமதித்தார் வேணியன்மேல் ஏவுகழை

வில்அம் புஇறைமதித்தார் வெற்பு.

செங்காந்தள் பூத்துடுப்பைத் தீயஅரா என்றுதிங்கள்

தங்காதுஅங் குஓடும் தணிகையே — மங்காது

நீள்தரும பேத நெறிக்குமரன், ஞானியர்க்குத்

தாள்தரும்அ பேதன் தலம்.

சோதிஉறும் சோதிமரம் துன்னி,எறி வோர்மழுச்செந்

தாதுமயம் ஆக்கும் தணிகையே — நீதி

பராசரன்ஆள் தற்குஇசையாப் பாலரைக் காத்துஆண்டான்

சராசரம்நா டற்குஇசையான் சார்பு.

மாத்தூலம் ஆம்குவட்டின் மாடுவரு மேடமிசைச்

சாத்தூலம் பாயும் தணிகையே — ஏத்தும்

அரிமுகன்ஐ யம்குலைத்தார், ஆழ்கடற்குஏ காமுன்

கரிமுகனை அங்குஉலைத்தார் காப்பு.

மேகம்அணை யும்கரியை வேறுஅணைந்தது என்றுபிடி

தாகமுடன் ஊடும் தணிகையே — ஆகமம்சொல்

பத்துவிதத் தாரகத்தான் பாவனைக்குஎட் டாதகுகன்

அத்துவிதத் தாரகத்தான் ஆர்வு.

சந்தின் குளகுஒடிந்து தாழ்சுளைவீழ் தேன்தோய்த்து

தந்திபிடிக் குஊட்டும் தணிகையே — செந்தினைசேர்

காட்டுஅத்தா ரோதியினார் காதலித்தார் பன்னிரண்டு

நாட்டத்தார் ஓதியினார் நட்பு.

பூம்தேற்றி னால்முடிமேல் பூண்டபசும் பொன்கழைகள்

சாந்தாற்றி மானும் தணிகையே — தோம்தோற்றும்

கோத்திரஏ தத்துஇனியான் கூடா துஅருள்முருகன்

சாத்திரவே தத்துஇனியான் சார்பு.

வெண்மதியி னால்குறவர் வெண்கமலப் பூஎனவான்

தண்மதியைச் சூடும் தணிகையே — விண்ணுலகத்

தான்அனத்தான் நத்தன் அரன்தமக்குஐ மூஇரட்டி

ஆனனத்தான் அத்தன் அகம்.

முத்துஉதிர்வேய்த் தேனடையில் மொய்த்தஅளி ஆதுலர்சேர்

சத்திரம்நேர் ஆகும் தணிகையே — அத்தன்

உருகாஎன் அத்தந்தான் ஓம்மொழிக்கு மாயோன்

மருகா! எனத்தந்தான் வாழ்வு.

நீலவட்ட வான்கதிரை தேடுஅரவின் குஞ்சரங்கள்

தாலவட்டம் வீசும் தணிகையே — ஞாலவட்டம்

தீமைஊர் அக்கொடியார் தீயநகைத் தான்அருள்

மாமாயூ ரக்கொடியார் வைப்பு.

துள்ளும்இர லைக்கோட்டால் சோர்தருகோல் தேன்மணிகள்

தள்ளிஅலைத் துஓடும் தணிகையே — விள்ளுமலர்

தீமையின்மேல் ஏவுஅருவான் தேகம்எரித் தார்க்குஅருள்வான்

மாமயில்மே லேவருவான் வாழ்வு.

காய்பறித்துத் தெங்கின் கடுவன்உயர் கற்பகத்தில்

தாய்க்குதித்துஉ லாவும் தணிகையே — தீப்பொறியை

வெல்லார் அலார்பயம்தான் மேவும் பவம்ஒழியான்

நல்ஆர லார்பயந்தான் நாடு.

வல்லியத்துக் குஉட்காத வானவர்முள் மெய்விதிர்க்கும்

சல்லியத்துக் குஅஞ்சும் தணிகையே — நல்இயல்சேர்

மாத்துரிய தீதத்தார் மாயைப் பிறப்புஒழித்துக்

காத்துஉரிய தீதுஅதீதத் தார்காப்பு.

தட்டைஉறும் கிள்ளைதினைத் தட்டைஉற பூவையர்கைத்

தட்டையின்அ தட்டும் தணிகையே — சிட்டர்

இதையகம லந்தவிர்ந்தார் ஈர்ஆறு தோளார்

சிதைஅகம லம்தவிர்ந்தார் சேர்வு.

நீண்டவரை வான்அளக்க நீண்டவரைப் போலமார்த்த

தாண்டவரைக் கூடும் தணிகையே — பாண்டவரைச்

சத்தியத்துஅத் தூதுஅரித்தான் தன்மருகன் மெய்ஞ்ஞான

சத்திஅத்தத் தேதரித்தான் சார்பு.

நீளவட்டப் பாறையின்மேல் நின்றுமயில் ஆடமந்தி

தாளவட்டம் தாக்கும் தணிகையே — மாளஅட்ட

நஞ்சுஅரவுஅ ணங்குஒண்தார் நாதர்அழற் கண்பொறியாய்

நம்சரவ ணம்கொண்டார் நாடு.

தாழ்வுஆகும் பைங்கிளைகள் சார்பருதிப் பைங்கிளைகள்

தாழ்வுஆக மேல்ஆம் தணிகையே — வாழ்வுஆம்

இருக்குஅந்தம் ஆதனத்தார் என்னையும்ஆட் கொள்ளும்

திருக்கந்த மாதனத்தார் சேர்வு.

வெம்தழலி னால்வெடித்த வேய்முத்தம் விண்மடவார்

மாவகிரிஅம் பின்ஆர் மைக்கண் குறத்தியர்வாய்

விண்உயரும் ஆசினியின் மென்கனியை மந்திபெருந்

தண்ணுமைபோல் கொட்டும் தணிகையே — பண்ணும்உடல்

தீவேம்க டத்தன்மை செப்பினன்மா வேங்கடத்தன்

மாஏங்குஅ டத்தன் வரை.

கிட்டும் பிறைக்குணிலால் கேவேடர் தம்துடியைத்

தட்டும் ஒலிமல்கும் தணிகையே — அட்டுஉடலம்

சாம்கலகத் தானவர்அஞ் சப்பொருதான் தண்பொதிய

ஓங்கல்அகத் தான்அரசு ஊர்.