பாராளும் நும்மரசன் திருமு கத்தைப்

சீராகத் தலையெடுத்து விட்டான் என்றும்

பேரான திருவுருமா மலையில் வாழும்

நேரான இளவரசுக் கேற்ற வாறு

கேட்டு நீயுன் காவ லன்சொல்

கிறுக்கல் ஓலை யோடு நாடிக்

வேட்டு வந்த மறவர் வஞ்சி

வேலின் மீது படரு மன்றி

நாட்டு மன்னர் கோடி முன்னர்

நானெ டுத்துச் சொல்வ தோஇந்

ஓட்டு வாருன் தலைய றுத்துக்

ஓங்கும் எம்சி றார்கள் கண்ணி

அடாதனவுஞ் செய்தேநீ

அடம்பிடிப்ப தேனோதான்

படரொளிவேல் பரம்பொருளும்

பரிவுடையார் மடமனமே

கண்டவர்கள் விண்டதெலாம்

கண்டிருந்தும் அவர்மிசைநீ

கொண்டதெவன் ஐயமிதே

அண்டிடுவார் மடமனமே

திருமுருகர் வருமளவும்

ஒருகுறையும் எண்ணாமல்

திருவுருமா மலைநினைந்தே

வெருவறவாழ் மடமனமே.

மனங்கனிந்து திருவுருமா மலையடைந்து திருவுருமா

கனங்குறைந்து வணங்கிடவே கண்டகுறை வணங்கிடவே

தினங்கனிந்து மருள்வானே தொடரயமன் மருள்வானே

வனங்களூறைந் திருப்பீரே வந்துமனந் திருப்பீரே.

பீர்கொள்ள வேண்டாங்காண் போய்க்குறுக் குத்துறையில்

நீர்கொள்ளா வாறருளும் நீர்கொண்ட தண்பொருநை

முங்கி யொருக்கால் முருகா எனவுரைப்பின்

தங்கிடு மோபிறவி தான்?

தானவ ரின்படை யுட்சென் றவரைத் தடிந்துமனம்

வான ரின்படை யும்படிச் செய்தோய் வனிதையிரு

மானவ ரின்படை யுட்சேர் திருவுரு மாமலையாய்

நானவ ரின்படை யுட்புகா தேக நயந்தருளே.

அருள்வாய் திருவுரு மாமலையா யுன்றன்

சரணங்களே என்றுந்தஞ் சம்.