மரவுரி தைத்த உடுக்கையர், சீர்த்த

நரைமயிர் கொண்ட முடியினர், மாசில்

உரிவையைப் போர்த்த என்புடை கூட்டின்

விரதங்கள் நோற்போர் முரணுடை காமம்,

கற்றவர்க் கறியா அறிவினர், கற்றோர்

முற்றிய சினமும், முற்றிலும் அவித்த

நற்றவத் தாய இயல்பினர், வெறுப்பும்,

உற்றஉள் அன்பில் உவப்பொடு நாடி

புகைமுகந் தன்ன அழுக்கறு தூய

முகைமுகிழ் பூவால் முடிந்தகொங் கலங்கல்

தகையுறு செவியால் சுரஇசை அளந்து,

வகையுறப் பயின்ற நயனுடை மனத்தின்,

நோய்நொடி எதிர்க்கும் ஆற்றல்கொள் உடலர்,

ஆய்தொறும் பொன்னின் அவிர்ஒளி யன்ன

ஏயிழை யாம்மின் மேகலை அணிந்து

ஆயமென் மேனி மகளிரொ டிணையாய்

நஞ்சும், துளையும் கொண்டவெண்பல்,

விஞ்சு படங்கொள் நாகத்தை

மிஞ்சு திறலின் சிறகுடைய

கஞ்ச மலரின் செங்கணுடை,

வெள்ளை மாட்டை வெல்களத்தில்

கள்ளின் மலர்சூ டுமையவள்தான்

ஒள்ளும் இமையா முக்கண்ணும்,

வள்ள மூன்று மதில்களையும்

பத்து நூறு கண்ணுடையான்,

மெத்த வீறும் விறலுடையான்!

மத்த கமசை நடையோடு

அத்திப் பிடரில் அமர்ந்தவனாய்

நான்முகன், திருமால், உருத்திரன், போகி,

வான்முகம் நிவர்ந்த நகரங்கள் நிலைப்ப,

தான்மிகக் கொண்டு, நான்முகன் தவிர்த்து

மேன்மைய துலகில் மேவினர், படைக்கும்

வடுவிலா அறிவு மலர்ந்தமுப் பத்து

உடுவெனத் தோற்றம் உடையவ ராயும்

கடுவிரை வாகச் செல்பவ ராயும்

அடலின ராயும் அழல்உற இடித்த

மிகையவை பொறுக்க, குறையவை இரக்க,

வகையொடு சூழ்ந்து வான்வழி போந்து

நகைமுகத் தெய்வக் கற்பினள், தேவ

மகிழ்வுறத் திருவா வினன்குடி சின்னாள்