அறுவகைக் கடன்வ ழாத ஆதிநற் குடிப்பிறந்தும்

பெறுஉறை நாற்பத் தெட்டும் பெருநெறி ஒழுகிப் போக்கி,

அறன்நவில் நூல்கள் ஆற்றில் அக்கினி மகம்மூன் றோம்பும்

இறைதொழும் பொழுத றிந்த இருபிறப் பாளர் என்போர்.

நன்மடி யொடுநீ ராடி, நயந்தரைக் கசைத்து மார்பில்

ஒன்பதாய் இழைகள் சேர்முன் றொண்புரி நூல்த ரித்துத்

தம்கரம் தலைமேல் கூப்பிச் ‘சரவண பவ’என் றோதி,

இன்மலர் தூவிப் போற்ற ஏரகம் அமர்ந்த செவ்வேள்!