சிவபரம் பொருள்தமது சிரமிசைக் கோடலாற்

றிருமருவு கார்த்திகைப் பெருநேய முறுதலாற்

நவமான வமிர்தொழுக நானில மளித்தலால்

நாளொன்று மேனியும் பொழுதொன்று வண்ணமும்

தவநெறிப் பெருவாழ்வு சாரவரு நம்பரன்

சந்தமலி செந்தா மரைப்பொலி திருக்கைபுரி

அவமேது மிலையெங்க ளாதிவடி வேலனுட

அழகொளிர மாவைவள ரானந்த வள்ளலுட

அண்டத் துறைந்தபடி பிண்டத்து முறைதலா

அசுரர் தமக்கொரு குலப்பகைமை மேவலா

கண்டங் கறுத்தமர ரெண்டங்கு மொருபரன்

கலையா னிரம்பியொளிர் காட்சியத னாற்றெய்வ

துண்டங்கொள் கார்மயி லினைப்பொருவு தூமுகில்

தோன்றலிவன் மதியநீ தன்னொப்பை யென்பது

அண்டங் கடந்தபொரு ளாதிவடி வேலனுட

அழகொளிர மாவைவள ரானந்த வள்ளலுட

நீரோடு கார்முகில் சுருள்முகில் புகர்முகில்

நிரையோட வங்கவற் றூடுநீ தவழ்செவ்வி

ஊரோடு மகிழ்வா லொளித்துவிளை யாடுதியெ

தொப்பனை யியற்றுதன் தாயர்முன் றானையு

சீரோடு மொப்புமை குறித்துனை யழைத்தனன்

சிற்பமுறு கற்பனை சிறந்தொளிர் சங்கநற்

ஆரோடு மெண்ணலைந மாதிவடி வேலனுட

அழகொளிர மாவைவள ரானந்த வள்ளலுட

ஒப்பருமொர் புவனத்தி னோதுமோ ரண்டத்தி

யுணர்வரிய புவனப் பெருந்தொகை யனைத்துந்த

செப்பரிய சீர்த்தித் திருக்கைவடி வேலவன்

செவ்வே ளிவன்வதன நிலவினோ டொப்பிடின்

எப்பரிசு நோக்கிலா னேதோவொர் கருணையா

எந்தையிவன் தந்தைபோ லென்றுமே தன்பெருமை

அப்பரி சுணர்ந்துநம தாதிவடி வேலனுட

அழகொளிர மாவைவள ரானந்த வள்ளலுட

நத்தங் கொளுந்துத்த நற்கட லிடைத்தோன்று

நண்பினால் நீபெற்ற நவவமிர்து வெறுமனே

சித்தந் திருந்திடுஞ் சீரன்பர் மெய்யுணர்

றித்தித் தருந்துமிவ னருளமிர்த திவலையோ

மெத்துபல் லூழிக்கு மேலூழி மேனில

வேறுபா டதேனும் வேண்டுதல் கேவலம்

அத்தன்மை தேர்ந்தெங்க ளாதிவடி வேலனுட

அழகொளிர மாவைவள ரானந்த வள்ளலுட

இரவியொளி தன்னிலோ ரேகதே சந்தன்னை

மேதோவொ ரொளியுள்ள முதலென்றொ ளிர்தியா

உரவுபகி ரண்டமு மொருங்கே விளக்குமிவ

றுனக்கிரவ லீந்தானு மோங்கியொளிர் கின்றதிவ

பரவுமறை முனிவர்க்கு மெட்டாப் பராபரன்

பரிவுற வழைத்துமகி ழுருமையுங் கருதாது

அரவமிசை மயில்கடவு மாதிவடி வேலனுட

அழகொளிர மாவைவள ரானந்த வள்ளலுட

மேற்றிசைக் குண்டர்கள் மெய்யே யுனைப்பற்ற

மெத்துவிஞ் ஞானத்து விந்தைப் புணர்ப்பினால்

நாற்றிசை யினுநூக்கி நம்மதே சந்த்ரனென

நஞ்சொழு கணுக்குண்டு கொண்டுன்னை நாடியொரு

வேற்றுமைகொ ளிவர்தமணு வாற்றல்பரி சோதனையில்

மேவிவன் தனையுறின் மெய்ப்பாது காப்புமாம்

ஆற்றவு முணர்ந்தெங்க ளாதிவடி வேலனுட

அழகொளிர மாவைவள ரானந்த வள்ளலுட

காரசுர னமுதுணக் கண்சாடை யிட்டுநீ

கரவில்குரு மனையைக் கலந்திட்ட தோஷமொடு

ஏருடைய விருபர்பாற் கண்ணோடி யேனையரை

இத்தகைய தோஷங்க ளெங்ஙன் தொலைப்பைநீ

மாருதப் புரவல்லி மாணகுல முனியினையர்

மாவையிதி னணைதியேல் வள்ளலிவன் நண்பினால்

ஆருமுனை மெச்சுவர்ந மாதிவடி வேலனுட

அழகொளிர மாவைவள ரானந்த வள்ளலுட

கதித்துற விரைந்துநீ கையோடு பிடிபட்ட

காரரா விங்கிவன் கலாபமயில் கண்ணெதிர்க்

சதுர்த்திநிற் காண்பவன் சண்டாள னாமெனச்

சாமியிசை வெள்ளமுன் னசந்தவத் துகளெனத்

மதித்திவ னணைந்திவன் மகிழ்வுறப் பெறுதியேல்

மதியெனும் பெயர்பெற்று மதியா திருந்திடின்

அதிர்த்தெழச் சூரடர்ந்த மாதிவடி வேலனுட

அழகொளிர மாவைவள ரானந்த வள்ளலுட

ஏனிந்த மதியின்ன மிங்குற்றி லானென்ன

இங்குனது முன்றில்வரு மிந்த்ரனை ராவத

டூனபகை யரவமென் றுன்னியோ வித்தலத்

ஊறுசெய் பலதலைகொ ளசுரரென் றுட்கியோ

வானத்து லாவிடும் வம்புமதி நண்பிலோ

மருவுதனை யின்றியமை யாதென்ற வகையிலோ

றானவகை யாற்றினந மாதிவடி வேலனுட

அழகொளிர மாவைவள ரானந்த வள்ளலுட

சாபத்தி னாலுடல் தளர்ந்தறி வழிந்துநீ

தந்தைதன் தலைமீ துனக்கிடந் தந்ததுந்

கோபத்து மிக்கமரர் குலைகுலைந் திடவருஉங்

குப்புறத் தள்ளியுன் குடர்குழம் பத்தேய்த்த

தாபத்தி னாலவர் தலையளித் திடுவதுஞ்

தண்டிப் பதுஞ்சரத முக்ரசா சனனான

ராபத் துனக்குநம தாதிவடி வேலனுட

அழகொளிர மாவைவள ரானந்த வள்ளலுட