திருத்தணிகைப் பதிகங்கள். பிரார்த்தனை மாலை

1கட்டளைக் கலித்துறை✓

சீர்கொண்ட தெய்வ வதனங்கள் ஆறும் திகழ்கடப்பந்

தார்கொண்ட பன்னிரு தோள்களும் தாமரைத் தாள்களும்ஓர்

கூர்கொண்ட வேலும் மயிலும்நற் கோழிக் கொடியும்அருட்

கார்கொண்ட வண்மைத் தணிகா சலமும்என் கண்ணுற்றதே. 1

2✓

கண்மூன் றுறுசெங் கரும்பின்முத் தேபதம் கண்டிருவான்

மண்மூன் றுலகும் வழுத்தும் பவள மணிக்குன்றமே

திண்மூன்று நான்கு புயங்கொண் டொளிர்நச் சிரமணியே

வண்மூன் றலர்மலை வாழ்மயில் ஏறிய மாணிக்கமே. 2

3✓

மாணித்த ஞான மருந்தேஎன் கண்ணின்உள் மாமணியே

ஆணிப்பொன் னேஎன தாருயி ரேதணி காசலனே

தாணிற்கி லேன்நினைத் தாழாத வஞ்சர் தமதிடம்போய்ப்

பேணித் திரிந்தனன் அந்தோஎன் செய்வன்இப் பேதையனே.3

4✓

அன்னே எனைத்தந்த அப்பாஎன் றேங்கி அலறுகின்றேன்

என்னேஇவ் வேழைக் கிரங்காது நீட்டித் திருத்தல்எந்தாய்

பொன்னே சுகுணப் பொருப்பே தணிகைப் பொருப்பமர்ந்த

மன்னே கலாப மயில்மேல் அழகிய மாமணியே. 4

5✓

மணியே தினைப்புன வல்லியை வேண்டி வளர்மறைவான்

கணியே எனநின்ற கண்ணே என்உள்ளக் களிநறவே

பணியேன் எனினும் எனைவலிந் தாண்டுன் பதந்தரவே

நணியே தணிகைக்கு வாஎன ஓர்மொழி நல்குவையே. 5

6✓

நல்காத ஈனர்தம் பாற்சென் றிரந்து நவைப்படுதல்

மல்காத வண்ணம் அருள்செய்கண் டாய்மயில் வாகனனே

பல்காதல் நீக்கிய நல்லோர்க் கருளும் பரஞ்சுடரே

அல்காத வண்மைத் தணிகா சலத்தில் அமர்ந்தவனே. 6

7✓

அமரா வதிஇறைக் காருயிர் ஈந்த அருட்குன்றமே

சமரா புரிக்கர சேதணி காசலத் தற்பரனே

குமரா பரம குருவே குகாஎனக் கூவிநிற்பேன்

எமராஜன் வந்திடுங் கால்ஐய னேஎனை ஏன்றுகொள்ளே.7

8✓

கொள்உண்ட வஞ்சர்தம் கூட்டுண்டு வாழ்க்கையில் குட்டுண்டுமேல்

துள்உண்ட நோயினில் சூடுண்டு மங்கையர் தோய்வெனும்ஓர்

கள்உண்ட நாய்க்குன் கருணைஉண் டோநற் கடல்அமுதத்

தெள்உண்ட தேவர் புகழ்தணி காசலச் சிற்பரனே. 8

9✓

சிற்பகல் மேவும்இத் தேகத்தை ஓம்பித் திருஅனையார்

தற்பக மேவிழைந் தாழ்ந்தேன் தணிகை தனில்அமர்ந்த

கற்பக மேநின் கழல்கரு தேன்இக் கடைப்படும்என்

பொற்பகம் மேவிய நின்அருள் என்என்று போற்றுவதே.9

10✓

போற்றேன் எனினும் பொறுத்திடல் வேண்டும் புவிநடையாம்

சேற்றே விழுந்து தியங்குகின் றேனைச் சிறிதும்இனி

ஆற்றேன் எனதர சேஅமு தேஎன் அருட்செல்வமே

மேற்றேன் பெருகு பொழில்தணி காசல வேலவனே. 10

11✓

வேல்கொண்ட கையும் விறல்கொண்ட தோளும் விளங்குமயில்

மேல்கொண்ட வீறும் மலர்முகம் ஆறும் விரைக்கமலக்

கால்கொண்ட வீரக் கழலும்கண் டால்அன்றிக் காமன்எய்யும்

கோல்கொண்ட வன்மை அறுமோ தணிகைக் குருபரனே.11

12✓

குருவே அயன்அரி ஆதியர் போற்றக் குறைதவிர்ப்பான்

வருவேல் பிடித்து மகிழ்வள்ள லேகுண மாமலையே

தருவே தணிகைத் தயாநிதி யேதுன்பச் சாகரமாம்

கருவேர் அறுத்துக் கடையனைக் காக்கக் கடன்உனக்கே.12

13✓

உனக்கே விழைவுகொண் டோலமிட் டோங்கி உலறுகின்றேன்

எனக்கே அருள்இத் தமியேன் பிழைஉளத் தெண்ணியிடேல்

புனக்கேழ் மணிவல்லி யைப்புணர்ந் தாண்டருள் புண்ணியனே

மனக்கேத மாற்றும் தணிகா சலத்தமர் வானவனே. 13

14✓

வானோர் குடிகளை வாழ்வித்த தெய்வ மணிச்சுடரே

நானோர்எளியன்என் துன்பறுத் தாள்என நண்ணிநின்றேன்

ஏனோநின் நெஞ்சம் இரங்காத வண்ணம் இருங்கணிப்பூந்

தேனோ டருவி பயிலும் தணிகைச் சிவகுருவே. 14

15✓

கையாத துன்பக் கடல்மூழ்கி நெஞ்சம் கலங்கிஎன்றன்

ஐயாநின் பொன்அடிக் கோலமிட் டேன்என்னை ஆண்டுகொளாய்

மையார் தடங்கண் மலைமகள் கண்டு மகிழ்செல்வமே

செய்யார் தணிகை மலைஅர சேஅயிற் செங்கையனே.15

16✓

செங்கைஅம் காந்தள் அனையமின் னார்தம் திறத்துழன்றே

வெங்கயம் உண்ட விளவாயி னேன்விறல் வேலினைஓர்

அங்கையில் ஏந்திய ஐயா குறவர் அரிதில்பெற்ற

மங்கை மகிழும் தணிகேச னேஅருள் வந்தெனக்கே. 16

17✓

கேளாது போல்இருக் கின்றனை ஏழைஇக் கீழ்நடையில்

வாளா இடர்கொண் டலறிடும் ஓலத்தை மாமருந்தே

தோளா மணிச்சுட ரேதணி காசலத் தூய்ப்பொருளே

நாளாயின் என்செய்கு வேன்இறப் பாய நவைவருமே.17

18✓

நவையே தருவஞ்ச நெஞ்சகம் மாயவும் நான்உன்அன்பர்

அவையே அணுகவும் ஆனந்த வாரியில் ஆடிடவும்

சுவையே அமுதுன்ன நின்திரு நாமம் துதிக்கவும்ஆம்

இவையேஎன் எண்ணம் தணிகா சலத்துள் இருப்பவனே.18

19✓

இருப்பாய மாய மனத்தால் வருந்தி இளைத்துநின்றேன்

பொருப்பாய கன்மப் புதுவாழ்வில் ஆழ்ந்தது போதும்இன்றே

கருப்பாழ் செயும்உன் கழல்அடிக் கேஇக் கடையவனைத்

திருப்பாய் எனில்என்செய் கேன்தணி காசலத் தெள்ளமுதே.19

20✓

தெள்அகத் தோங்கிய செஞ்சுட ரேசிவ தேசிகனே

கள்அகத் தேமலர்க் காஆர் தணிகைஎங் கண்மணியே

எள்அகத் தேஉழன் றென்நின் றலைத்தெழுந் திங்கும்அங்கும்

துள்அகத் தேன்சிரம் சேரும்கொ லோநின் துணைஅடியே.20

21✓

அடியேன் எனச்சொல்வ தல்லால்நின் தாள்அடைந் தாரைக்கண்டே

துடியேன் அருண கிரிபாடும் நின்அருள் தோய்புகழைப்

படியேன் பதைத்துரு கேன்பணி யேன்மனப் பந்தம்எலாம்

கடியேன் தணிகையைக் காணேன்என் செய்வேன்எம் காதலனே. 21

22✓

தலனே அடியர் தனிமன மாம்புகழ் சார்தணிகா

சலனே அயன்அரி ஆதியர் வாழ்ந்திடத் தாங்கயில்வேல்

வலனேநின் பொன்அருள் வாரியின் மூழ்க மனோலயம்வாய்த்

திலனேல் சனன மரணம்என் னும்கடற் கென்செய்வனே.22

23✓

என்செய்கை என்செய்கை எந்தாய்நின் பொன்அடிக் கேஅலங்கல்

புன்செய்கை நீங்க மகிழ்ந்தணி யேன்துதி வாய்உரைக்க

மென்செய்கை கூப்ப விழிநீர் துளித்திட மெய்சிலிர்க்கத்

தன்செய்கை என்பதற் றேதணி காசலம் சார்ந்திலனே.23

24✓

சாரும் தணிகையில் சார்ந்தோய்நின் தாமரைத் தாள்துணையைச்

சேரும் தொழும்பர் திருப்பதம் அன்றிஇச் சிற்றடியேன்

ஊரும் தனமும் உறவும் புகழும் உரைமடவார்

வாருந் தணிமுலைப் போகமும் வேண்டிலன் மண்விண்ணிலே. 24

25✓

மண்நீர் அனல்வளி வான்ஆகி நின்றருள் வந்துஎன்றே

தெண்ணீர்மை யால்புகழ் மால்அய னேமுதல் தேவர்கள்தம்

கண்ணீர் துடைத்தருள் கற்பக மேஉனைக் கண்டுகொண்டேன்

தண்ணீர் பொழிற்கண் மதிவந் துலாவும் தணிகையிலே. 25

26✓

தணியாத துன்பத் தடங்கடல் நீங்கநின் தன்மலர்த்தாள்

பணியாத பாவிக் கருளும்உண் டோபசு பாசம்அற்றோர்க்

கணியாக நின்ற அருட்செல்வ மேதணி காசலனே

அணிஆ தவன்முத லாம்அட்ட மூர்த்தம் அடைந்தவனே.26

27✓

அடையாத வஞ்சகர் பால்சென் றிரந்திங் கலைந்தலைந்தே

கடையான நாய்க்குன் கருணைஉண் டோதணி கைக்குள்நின்றே

உடையாத நல்நெஞ்சர்க் குண்மையைக் காண்பிக்கும் உத்தமனே

படையாத தேவர் சிறைமீட் டளித்தருள் பண்ணவனே.27

28✓

பண்ணவ னேநின் பதமலர் ஏத்தும் பயன்உடையோர்

கண்ணவ னேதணி காசல னேஅயில் கையவனே

விண்ணவர் ஏத்திய மேலவ னேமயல் மேவுமனம்

புண்ணவ னேனையும் சேர்ந்தாய்என் னேஉன்றன் பொன்அருளே. 28

29✓

பொன்ஆர் புயத்தனும் பூஉடை யோனும் புகழ்மணியே

என்ஆவி யின்துணை யேதணி காசலத் தேஅமர்ந்த

மன்னாநின் பொன்அடி வாழ்த்தாது வீணில் வருந்துறுவேன்

இன்னா இயற்றும் இயமன்வந் தால்அவற் கென்சொல்வனே.29

30✓

சொல்லார் மலர்புனை அன்பகத் தோர்க்கருள் சொல்லும்எல்லாம்

வல்லாய்என் றேத்த அறிந்தேன் இனிஎன்றன் வல்வினைகள்

எல்லாம் விடைகொண் டிரியும்என் மேல்இய மன்சினமும்

செல்லாது காண்ஐய னேதணி காசலச் சீர்அரசே. 30

முந்தையகந்தர் சரணப்பத்து அடுத்தஎண்ணப் பத்து