வீழ்வாய் மனமே வீழ்ந்துநின் றுன்னில்
ஆழ்வாய் அமைந்தொளி அணைந்திட முயல்வாய்
சொல்லொடு மொழியுறுந் துரியா தீதத்
தெல்லையில் நின்றுனை இழந்திடல் குறிப்பாய்
கல்வியும் பயனுங் கலைகளும் யாவும்
தொல்லைகள் சுமையாந் தொலைத்துநீ ஏதுஞ்
சொல்லா தடங்கியே சும்மா இருப்பாய்
வல்லவன் ஒருவனே வலியிலர் நாங்கள்
நல்லவன் எமக்கவன் நல்லவே செய்வான்
படைத்தும் இருத்தியும் பார்வையிற் காத்தும்
துடைத்தும் அருளியும் துயர்களை முருகனை
யாவனென் றெண்ணினை யாதுநீ குறித்தாய்
ஏவரும் துதித்திடும் ஈரறு தோள்களைப்
போற்றுதல் ஒன்றே பிறவி
மாற்றுதற் குளதாம் மருந்தென ஓர்வாய்.