பிளவற்ற வாஞ்சை,கை பின்னிப் பிணைத்திடப்

பெய்அன்பு மழையினில் மெய்ஞ்ஞானம் ஓங்கிடப்

அளவுடன் அமைந்ததால், அமரர்பெறும் இன்பெலாம்

அனைவர்பணி யும்செய்யும் நினைவொடு புகுந்துநம்

தளர்வற்ற கல்வியும் அளவற்ற செல்வமும்

தக்கஒரு தாரமும் மிக்கஉயர் சேய்களும்

வளர்கின்ற வாழ்வில்'இவ் வையத்து மானுடம்

வண்தமிழ்க் காவைகண் கண்டசிவை பால!சிறு

“காலத்தை யொட்டியதொர் கதியிற் செலாமதக்

கண்டிப் புடன்மனக் கருணைஇல் லாஅரச்

கோலமொடு நற்குறிக் கோளிலாச் சமுதாய

குணமற்ற ஞானமும் தெளிவற்ற கல்வியும்

ஞாலந் தனக்குநோய்; சீலமில் லாவாழ்வு

நாகரிகம் ஈதெனப் போலிவாழ் வினையுற்ற

ஒலமிடும் மானுடத்து ஒவ்வொருவர் செவியிலும்

உயர்காவை வேல்முருக! உமையாள் குமாரா!குக!

அதம்செய எழும்புதிய அக்ரமத் தால்நீண்ட

அறமுறை மறந்தோடி ஆடிக் குதிப்பவர்தம்

சுதந்தரம் எனும்இனிய சொல்லிற் பதுக்குவது

சொல்லித் திருத்திவிடும் வல்லாண்மை கொண்டவர்கள்

இதம்தர எழும்தொனியில் எண்திசையு மேசிலிர்த்து

இனியதமிழ் உருவில்ஓர் புனிதநாதந்தனை

பதம்தரச் சமயம்இது, பன்னிருகை வேலவா!

பாதபூ சனைசெயும் காவைஅகி லம்மையின்

“அழியட்டும் மானுடர்க்கு ஆகாத தாய்எழுந்து

ஆளும்அர சாட்சியும் அனியாய முறைகளும்!

கழியட்டும் ஒவ்வாத கதைகள்பல கூறிக்

கைவரிசை காட்டியே வையத்தை ஆள்கின்ற

ஒழியட்டும் உலகத்தில் ஒருவர்மற் றொருவர்தம்

உச்சத்தை எட்டிடும் பச்சைத் திருட்டுவாழ்வு!

இழியட்டும் மண்ணுலகை ஏய்த்துப்பல் வேடமிடும்

எண்திசையும் ஒலியெழுத், தண்தமிழ்க் காவையாய்!

சகவாழ்வி லேயுறும் சங்கடப் பாலையைச்

சந்தோடம் எனும்அரிய விந்தைக் கொழுங்கனிச்

இகலோக வாழ்வையே இந்திரா தியர்பெறும்

ஈடிலாப் பேரறிவு தேடாமல் வந்துஇவண

திகழ்கின்ற புத்தொளித் தீபச் சுடர்க்குளத்

தெய்வீக முற்றுமே எய்திமா னுடமெலாம்

உகமுடிவு கண்டுபுது சுகவாழ்வு பூக்கஎன

ஒலிஎங் கணும்பரவ—ஒளிர்காவை யின்குமர!—