அன்னையின் மார்பின தாரமு திற்பசி

அள்ளுடன் எஞ்சிய பால்—அழ காய்எழுந்

புன்னகை சிந்திய மெல்லிய செவ்இதழ்

பொங்கிய சுந்தரத்து எங்கள் தமிழ்க்குலப்

இன்னிளஞ் சேயுரு எய்திஇக் கோயிலின்

என்றுஉல கேபிர மித்துஒரு கற்சிலை

மின்ஒளி வேலொடு மன்னிய சண்முக!

மெய்ப்புடை எங்களின் அப்ப னருள்குக!

பந்த விலங்கற என்னுடை இந்தியப்

பற்றும் வலக்கரம் உற்றஓர் கோலினிற்,

வந்து தவழ்ந்திடு தென்றல் அசைப்பினில்,

வண்ண மில்தன தெண்ணம் விளங்கிட,

அந்தர மீதினில் ஆடி யசைந்திடும்

ஆட்டத்தை மீறிய நாட்டியம் செய்மன

சந்தக் கவிதரும் செந்தமிழ்த் தெய்வமே!

சம்பு வனத்துறை அம்பிகை பாலனே!

தன்உளம் மீறிய காதலொடு இன்னிசை

தான் அல ரும்கவித் தாமரை மத்தியில்

மன்னிய போதை மயக்கினில் ஆடிடும்

மாமல யத்தி லிருந்து முகிழ்திடும்

புன்னகை சிந்து குறிஞ்சியின் மாமணம்

போந்திடும் மாருதப் பூங்கரம் தீண்டலின்,

சன்னல் திரைத்துகில் என்னவும் அழகொடு

சம்பு வனத்துறை அம்பிகை பாலனே!

சேணுறு வானவர் சேனை முதலி;எம்

சிவகுரு; பண்டுயர் சித்தர்கள் பூசனை

ஆணொடு பெண்ணும தான சிவத்தினது

ஆற்றல் அனைத்தும்ஒன் றாகிய வேற்படை

பேணும் மனக்குகைக மத்தியிற் பூத்தொளிர்

பேச்சினர் யாவரும் ஆச்சரி யிக்கஓர்

காணும் வகையினிற் காட்சி தரவரும்

காவிரி யின்கரைக் காவையில் மேவிய

அள்ளிச் சுவைக்கஓர் ஆயிர நாவுடன்

ஆதவன் செங்கரம் பூதலத் தேபொழி

தெள்ளிய பூம்புனற் பொன்னி மணற்கரை

தீண்டத், தளிர்விரல் நீண்ட கிளைக்கரம்

வள்ளன்மை காட்டி அழைத்திடும் மாமரம்

வாய்த்த கொழுங்கனி காம்பெனும் ஊசலில்

சள்ளை மறந்தஎன் உள்ள மடியினிற்

சம்பு வனத்துறை அம்பிகை பாலனே!