வெங்கட் டேறற் றேட்கடுப்பின்
மீக்கூர் களியா னகையரும்ப
மீன்கண் மறுகச் செவ்வழியாழ்
வெறிப்பப் பணைத்துத் தருக்கிமத
வேளைச் சினந்து பணிகொள்ள
விரைசேர் குரும்பை வெளிவிம்ம
விரும்புங் களம ரேப்பகட்டை
வெடிசே லுழக்கி யுகைத்தோட்ட
வங்கட் கரும்பிற் களைகளையோ
டாண்மை யுளமும் பறிப்பார்கட்
கமஞ்சூன் கமுகஞ் செறிவேலிக்
கப்பா லிதணிற் கொடிச்சியர்க
ளருமா ணிக்கங் கிழங்குதினை
யளிகண் மொய்க்குங் கொம்பிற்றே
னார்வம் வழங்கி நறைக்குவளை
யார வாங்கிக் குழற்கணிந்து
தங்கட் குரிய பரண்காவல்
சாருஞ் சாரற் கதிரமலை
தனித்துக் காட்டு ணிலைநின்ற
தவத்தின் விளைவித் தமிழ்ப்பிள்ளை
தனது குவியா நீலமொடு
தனியே யலர்ந்த தாமரைகாண்
டடுக்கு மீக்கோள் வாய்வைத்துச்
சாய்ந்து மலர்ந்து சிரிக்கின்றான்
றிங்கட் செல்வா நினைக்கண்டு
திருக்கை யோச்சி விளிக்கின்றான்
றேடக் கிடையா னின்னும்மைச்
சிறப்பாற் சிறிது நின்னோடு
திருவிளை யாடல் செயப்போலுந்
திருவுள் ளக்கிடை வாநிலவே!
சிறுவன் றமப்பன் செய்ந்நன்றி
சிதையா தாட வாநிலவே!