சீர்சங்கு பண்பை யூர்வாழ் திருமலை முருக னீபத்

தார்சங்கு புயவேண் மீது தமிழ்க்குற வஞ்சி பாட

ஏர்சங்கு கமலம் பூத்த விறையவன் முதலோர் போற்றும்

கார்சங்கு மேனி யுச்சிக் கணபதி காப்ப தாமே.

சந்திர வதனந் தன்னிற் றறுகயற் கண்ணி வேட்ட

சுந்தரே சுரன்பொற் பாதத் துணைக்கம லத்தை நித்தம்

சிந்தையா னினைந்து வாழ்த்தித் திருமலைக் குவட்டின் மீது

வந்தருள் கந்த வேண்மேற் குறவஞ்சி வழுத்த லுற்றாம்.

நிலவுவந் துலவுஞ் சோலை நிறைதிரு மலைமேல் வந்து

குலவிய குமரன் மீது குறவஞ்சித் தமிழைக் கூற

மலர்தரு திருவை வேட்ட மாலுநான் முகனு மேவும்

கலைவளர் மாது மென்பாற் கருணைதந் தருளு வாரே.

நற்றமிழ்க் காழி வேந்த னாவினுக் கரச னாரூர்ப்

புற்றிடங் கொண்டார் தோழன் வாதவூர்ப் புனித னல்ல

சொற்றமிழ் முனிவன் றங்க டுணைப்பதப் போதை வாழ்த்திக்

கொற்றவேற் குமரன் மீது குறவஞ்சி கூற லுற்றாம்.