அறு பொறியின் வடிவாகி யங்கையிலே பரைதந்த சக்திவாங்கி

அமரர் படுந் துயர் நீங்கச் சயமோங்க அசுரர்குல மூலந்தன்னை

அடிகொண்டு களைகின்ற இளமைந்த னமர்கின்ற

அசலங்கொள் புகழ்தன்னை அறைகின்ற முறைகொண்மின்

அங்கண் ஞாலத் திருப்பவர் வானவர் அங்ஙனே நின்று கண்டு துதித்திடத்

திங்கள் சூடும் சிகரமும் நாற்றிசைச் சேருஞ் சாரலும் சீதளத் தூற்றலும்

திரிகின்ற புயல் வேழம் அரிகண்ட உடனோடச்

சரிகின்ற மலையென்று நரிகண்டங் ககம்வாட (1)

மலர்க்குலங்கள் பொழிதேனும் மஞ்சுமொழி பனியும் சந்திரதாரையும்

மஞ்சனநீராய்த் தவத்தர்செஞ்சடையில் சோர மங்களப் பண்பாடி வண்டு

மகரந்தப் பொடிவாரித் துகள்மிஞ்சப் புவிவீச

வதிகின்ற குறமாதர் இருகெண்டை விழிகூச

மல்லிகைப் புதர் வெண்ணகை யாடவும் மாதுளங்கினி ஆலிலை போர்த்தவும்

நல்லதென் றலணைத்திடக் கன்னிமா நாணி மேனி சிலிர்த்துக் குலைந்திடும்

நளிருற்ற குரவஞ்சந் தனமற்றத் தருவுந்தம்

நறைகொட்ட நிறையுஞ்செங் கமலப்பொற் றடமுற்றும்(2)

அரவுதரு மாணிக்கம் மறைமுத்தம் வரையீன்ற வச்சிரம் பொற்சன்ன ராசி

அற்புதங்கொள் ஜோதி வல்லி யிற்கலந்த போது வல்ல

இருள் முற்றும் ஒளியாகும் மிகுரத்ந மணிமாலை

எழிலுற்ற மலைமாது மிலைவுற்ற தென வோத

எங்கு நோக்கினும் புள்ளினத் தின்னொலி இடையில் வேடர்செய் ஆட்டங்கள் பாட்டுகள்

தொங்கு மாலையின் வெள்ளருவிக்குலம் தூர நின்றிழி போதொரு சந்தப்பண்

தொழுபத்தர் முருகா என் றழுகைக்கண் ணெழு மோசை

சுர மொத்த கரதாளம் நிரை யொத்த திடிமேளம்(3)

குஞ்சரி யோர்பாகம் குறவள்ளி யோர்பாகம்

தழைத்தொளிரும் கருணைநோக்கும் குளிர்வநதன மீராறும்

குறைதீர விரைவாக வருவார்கள் ஒருகோடி

குப்பலாகப் பொற்காவடி தோள் தூக்கிக் கொள்கையாவுங்

சுப்புரத்தினம் சொற்றமிழ்ப்பா வாக்கில் சூழத்தென்

சுராதிபனை வாழ்த்தி நலம் துய்ப்பரதி சோபிதமே.