சேர்ந்த போது குளிர்ந்தும் அன்பினர்

ஊர்ந்து கந்தன் உகந்த செந்தில்

ஈர்ந்து பொங்கிருள் நுங்கி யெங்கணும்

ஆர்ந்த வெம்பனி சிந்தி முந்துற

இந்துவும் இரவியும் நின்றென உலவிய

வந்துறு பிறவியின் நொந்துழல் உடல்தொறும்

செந்திலும் எனதிரு கண்களும் அடியவர்

அந்தமும் மகிழ்வொடு சந்ததம் உலவிய

மகவான் அரசும் அழிவற்ற யாக்கையும் மன்பதையும்

செகவாழ்வும் மற்றவை யாவும்பொய் யேதமிழ்চ্ செந்தில்புகுந்(து)

அகவா ரிசமலர்த் தங்கைகள் கூப்பிநின் றாறுதிரு

முகவா னவனைப் பணிவதொன் றேமெய் முயல்பவர்க்கே.

முயல்பவர் முயற்சியின் முன்னம் யாவையும்

நயனுணர் செந்திலான் நல்குமே

நயனுணர் செந்திலான் நல்கா னாயின்

அயலொரு வானவர்கள் ஆக்குதற்கு வல்லவரும் அல்ல ரன்றே.

அன்றல இன்றும் அஞரெய் துவர்வேள்

மன்றலஞ் செந்தூர் வாழ்த்தா தாரே.