நீங்காத நேயத்தின் நீதைத்த தையலும் நின்னையன்றிப்

பாங்காய பாண பிரிந்ததென் றால்உமை பாலன்செந்தில்

யாங்கா ணலம்எனில் எம்மை வினாவுதி ஏதிலரைத்

தாங்காது நின்மதி துன்னூசி யின்திறந் தான்பிழைத்தே.

பிழையாத தொண்டர் சிறிதேசெய் அன்பு

உழையீனும் எங்கள் குறமாது கொண்கர்

புழைவாய் திறந்து வளைசூலு ழைந்து

மழைபோல் முழங்கி அலையாழி சிந்து