உலகப் பொதுமறை யுதவிய தீந்தமிழ்

குலவிய பொதிகைக் கோடுயர் மலையான்

வருவார் கொடும்பவம் மருவா தொழிக்கும்

பொருநை யெனுமுயர் புண்ணிய நதியான்

செந்நெற் கரும்பொடு தேன்மலி கழனி

பொன்னெனக் கொழிக்கும் பாண்டியா நாட்டான்

ஆவடு துறையர் அரும்பணி யாலிப்

பூவுல கெங்கும் புகழடைந் தோங்கும்

காவணி துறையும் பூவணி பொழிலும்

மாவணி திருவுரு மாமலைப் பதியான்

திருமயிற் பரியான் சுரவெண் கரியான்

செருவிற் பொலிந்துயர் சேவலங் கொடியான்

வீரம் கொடைமணம் மேவுமும் முரசுான்

பாரினைப் புரக்கும் படர்வெண் குடையான்

பிணையிரு விழியும் பிடியிரு விழியுமாம்

இணையிரு அளிகளும் அணைநறுங் கடம்பான்

குறையா வளம்பல நிறைசீர் குறுக்குத்

துறையான் தேவர்தம் குறைதீர்த் தாண்டவன்

முருகார் குமரனின் திருவருள் பாடி

உருவார் மோகினி யுறைநெடு மறுகில்

எண்ணிரு முழம்பல வண்ணப் புடவையை

திண்ணமா யொருபா வாடைசெய் தணிந்து

முழுவயி றெங்கணும் வெளியே தெரியவும்

எழுமுலை தமக்கே இழுத்தொரு கச்சினைத்

தரித்தே தலைமயிர் விரித்தள்ளிச் செருகி

வரிசை யுறத்தலை யூசிகள் மாட்டிக்

கோடணிக் கொண்டையில் வாடா மலர்பல

சூடியும் நீறுந் திலகமு மணிந்து

குலத்திற் கியையக் குன்றியும் பாசியும்

பலபல புனைந்து பொலிவுடன் சிறந்து

கரஞ்சேர் மாத்திரைக் கோலுந் தாங்கிக்

கக்கந் தனிலொரு கூடையு மேந்தி

“மொழிக்கொரு பசப்பும் முலைக்கொரு குலுக்கும்

விழிக்கொரு சிமிட்டும் வெளிக்கொரு பகட்டுமாய்க்”

குறிவகை யாவுங் குறைவற வுணர்ந்து

பிறபுவி தன்தமிழ்க் குறியா லடக்கி

“மன்னவர் தமக்கு வலதுகை நோக்கி

இன்னகை மடவார்க் கிடதுகை பார்த்துச்”

கடந்தமுன் குறியும் நடந்திடும் குறியும்

தொடர்ந்திடுங் குறியுந் தெளிவுடன் கூறி

மெய்யுறு குறியும் கையுறு குறியும்

விழியுறு குறியும் மொழியுறு குறியும்

எவ்வகைக் குறியும் இசைந்திடக் கூறும்

செவ்விதழழ்க் குறவஞ் சியுமணு கினளே.