என்னடி நான்பெற்ற மங்கை

களில் சங்கை—எண்ண

லிடமேவளர் நகரேகைகள் மிகவேபடு வகைதோகையில்

தோய்ந்ததோ சொல்லடி கள்ளி.

அன்ன வயல்செந்தூர் வாசன்

அன்பர் நேசன்—நாளும்

அமுதச்சுவை தருமுத்தமிழ் களபத்தொடு கமழ்பொற்புய

கற்பழிந் தாயோஇக் காலம்.

சித்தசன் கொக்கோக நூலை

யொடு காலை—வைத்துச்

சின்னத்தன மடவஞ்சியே! உன்னைப்பணி வொடுகெஞ்சியே

தேடிப் புரிந்தானோ லீலை.

மெத்தப் பிரமைகொண் டேங்கி

நேசப் பாங்கி—மாரை

வேலுக்கதி பதிமையலை மேலிட்டல றியதையலே

வேசைத் தனம்படித் தாயோ.

இன்னம் விவாகமே இல்லை

வெடி முல்லை—குழல்

இனிதாகிய களபம்தன கனமேருவில் அணிகின்றனை

செப்படி யேஇது மதியோ.

சன்னத மாய்க்காமப் பேயே

வேப்பங் காயே—போலச்

சண்டாளியே! கண்டோர்திரள்கொண்டேபழி விண்டார்நம

தான்பிறந் தாய்வந்து நடுவே.

வண்ணப் பயிரவி தோடி

உற வாடி—சப்ர

வன்னப்படி கம்போல்ஒளிர் கன்னத்தினி லும்தேன்இதழ்

வாலை மகனுக்கும் வெறியோ.

எண்ணம் குமரவேள் பாலே

இனி மேலே—வயிறு

என்றேஎன துளம்அஞ்சுது நன்றேசொலின் என்வஞ்சகம்

கேட்காதென் றாலும்கண் ணாணே.