கண்ணா யிரம்படைத்த விண்ணூ ரிடம்தரித்த

கனவயி ரப்படை யவன்மக ளைப்புணர் கத்தனே—திருக்

கழுகு மலைப்பதி அனுதினம் உற்றிடு சுத்தனே

அண்ணா மலைக்கிடர்கள் நண்ணா தொழித்துமிக

அகமகி ழத்தன தருளைஅ ளித்திடும் ஐயனே—திசை

அரவமும் வெட்குற மயிலைந டத்திய துய்யனே.

மின்னோ மலர்க்கமலப் பொன்னோ எனப்புகல

விகசித ரத்தின நகைகள் தரித்தொளிர் மெய்யினாள்—கதிர்

விரவிய சித்திர வளையல்அ டுக்கிய கையினாள்

எந்நே ரமும்மனதில் உன்மீ தில்மையல்கொண்டு

எழுதிய சித்திரம் எனமவு னத்தில் இருக்கிறாள்—வள்ளத்து

இடுகிற புத்தமு தினையும்வெ றுத்தரு வருக்கிறாள்.

கும்பத் தினைச்சினந்து வம்பைப் பிதிர்த்தெழுந்து

கொடியிடை முற்றிலும் ஒடியவ ளைத்தது கொங்கையே—மனம்

குலவுக டப்பினில் நினைவுது வைத்தனள் மங்கையே

செம்பொற் சிலம்புகள்பு லம்பப் பெருந்தெருவில்

திகழ்தரு சிற்றில்களை புரிவதை விட்டவள் தயங்கினாள்—உன்றன்

திருஅழ கைக்கரு விழியுள்இ ருத்திஉள் மயங்கினாள்.

போரா டுதற்குரிய கூரார் மலர்க்கணையய்

புகழ்பெறு சித்தச தனுவத னைப்பொரு புருவத்தாள்—தவம்

புரிபவ ரைத்தன தடியில்வி ழுப்புரி பருவத்தாள்

சீரா கமெத்தைதனில் நேரா கவைத்துநமது

திருஅத ரக்கனி இதழைஅ ருத்தியே சேர்ஐயா—இந்தத்

தெரிவைஉ ளத்துனை அலதுபி டித்தவர் ஆர்ஐயா.