செந்தில் மாநகர்வாய்

கந்த நாதன்இரு

செய்ய பாத கஞ்சமே—நமக்கு

உய்ய மேவு தஞ்சமே—இன்று

செப்பு வது கொஞ்சமே—கேட்கத்

தீய பாதகவி

ரோத மாயம்விட்டுத்

திரும்பு வாயே நெஞ்சமே.

பந்த பாசம்இதை

எந்த வேளையிலும்

பார்க்கும் போது தொல்லையே—அல்லால்

ஆர்க்கும் ஆவ தில்லையே—ஒரு

பார மேரு வில்லையே—கையில்

பற்றும் நாதன்மாது

பெற்ற நீதன்மீது

பனுவல் சூடு வல்லையே.

மங்கை மார்கள்இரு

கொங்கை துங்கமத

வார ணங்கொள் கும்பமே—முகம்

பூர்ண சந்திர விம்பமே—பட

மாசு ணம்பி தம்பமே—துடை

மார வேள்அரசு

மண்ட பத்தருகில்

வைத்த ரெண்டு கம்பமே.

செங்கை சூரியோத

யம்கு லாவமலர்

சீத பத்ம தளமே—வாயில்

ஓது சொற்கள் குளமே—இதழ்

திவ்ய பொற்ப வளமே—என்று

சிந்தித் தால்குமரன்

கந்தப் பாதமலர்

சேர்வ தெவ்வா றுளமே.

வன்னி மானவிழி

மின்ன வேகடையில்

வக்ர தந்த சங்கமே—கொண்ட

உக்ர துங்க சிங்கமே—என்ன

மறலி தூதர் பொங்கமே—உற்று

வந்த வேளைநெஞ்சே

கந்த வேளைநினை

மருவு றாது பங்கமே.

சென்னி மாநகர்அண்

ணாம லைக்கவிஞன்

தேசம் எங்கும் இசையே—பெறப்

பேசு சந்த மிசையே—சற்றும்

தீர்ந்தி டாத நசையே—வைத்துச்

சேவ லாளிபதம்

ஆவ லோடு பணி

தினமும் நூறு விசையே.