வன்னத் தினைமாவைத் தெள்ளியே—உண்ணும்

வாழ்க்கைக் குறக்குல வள்ளியே—உயிர்

வாங்கப் பிறந்திட்ட கள்ளியே—இரு

வடமேருவை நிகராகிய

புயமீதணி பலமாமணி

மாலை படர்எனத் துள்ளியே—விழ

வான்மதி வீசும்தீ அள்ளியே.

கன்னத் தினிற்குயில் சத்தமே—கேட்கக்

கன்றுது பார்என்றன் சித்தமே—மயக்

கம்செய்யு தேகாமப் பித்தமே—உடல்

கனல்ஏறிய மெழுகாகிய

தினியாகிலும் அடிபாதகி

கட்டி அணைத்தொரு முத்தமே—தந்தால்

கைதொழு வேன்உன்னை நித்தமே.

வாடி யிருப்பது வஞ்சமோ—பொல்லா

வன்கருங் கல்லோஉன் நெஞ்சமோ—கொண்ட

மையற் பயித்தியம் கொஞ்சமோ—சிலை

மதன்ஆகம முதுகாவியம்

அதிலேமொழி சுகலீலையின்

மார்க்கம் உனக்கென்ன நஞ்சமோ—ஒரு

வார்த்தை உரைக்கவும் பஞ்சமோ.

தேடக் கிடையாத சொன்னமே—உயிர்ச்

சித்திர மேமட வன்னமே—அரோ

சிக்குது பால்தயிர் அன்னமே—பொரு

சிலைவேள்கணை கொலைவேல்என

விரிமார்பினில் நடுவேதொளை

செய்வது கண்டிலை இன்னமே—என்ன

செய்தேனோ நான்பழி முன்னமே.