அம்மையப்பர் திருமுன்னை

அயில்வேலே அடியேன்என்

செம்மைமிகு நல்வாழ்வை

செந்தமிழின் நாவன்மை

இம்மையிலும் மறுமையிலும்

இம்மியும்ஓர் ஐயமிலா

வெம்மைசேர் ஆசைஅற

விளங்குமறைப் பாசொன்னேன்

கலியுகத்துக் கொடுமைகளைக்

கவிதையினால் யான்கூற

மலிந்ததுகாண் எங்கெங்கும்

மண்ணோடு மறைந்ததுவோ

நிலையதுவும் வந்ததையா

நெறிவாழ்வும் நீணிலத்தில்

இலைவேலே அருள்செய்வாய்

இவ்வடிமை செய்ததவம்

மூவரும் காணா மேலாம்

தீவினை அறுப்ப தற்குத்

தேவர்கோன் திருக்கை மீது

பாவிஎன் பிறப்ப றுக்க

அடக்குமுறை தலைவிரித்தே ஆடும் ஆட்சி

எடுத்ததெற் கெலாம்படையை மக்கள் மேலே

சடசடென மடமடென சரிந்து வீழ

விடுவிடுஉன் வெங்கதிர்வேல் கொடியோர் மேலே

ஓமெனும் பிரண வத்தை

பூமியிற் புனித கங்கை

ஓமெனும் ஒளியி னோடு

நாமநீர் வைய வாழ்வில்

கலியுகத்தில் வாழ்கின்ற அடியேன் என்னைக்

உலகத்தில் மலிந்திருக்கும் மாயை நீக்கி

கலைமிகுந்த நாவன்மை அருள்வாய் வேலே

வலிவுடைய நற்றோளும் வைர நெஞ்சும்