பூசித்தாள் சிவகிரியிற் புங்கவனார் தன்பதத்தை

நேசித்தாள் முத்தணிந்தாள் நீர்ப்பவளந் தந்தேயாழ்

வாசித்தாள் வேண்டி வணங்கினா ளென்மீதில்

ஆசித்தாள் பின்னு மரைப்பணந்தந் தாளிலையே.

அரிய நெய்தலைத் தாண்டி யேசிவ

கிரிமு ருகனை வேண்டியே

பெரிய குரவை யயிரை யுழுவை

பெண்ணை பண்ணை சாளைமீன்

பரவை பசலை திருக்கை வாளை

பயிந்தி கூனி மயிந்திமீன்

சரியும் வாளை கோளை பனசை

தான்துள் ளிவிளை யாடவே

பதலைச் சிவகிரியின் பண்ணவனை யேபுகழ்ந்து,

குதலைமொழி முத்தேயுன் கூர்விழிவேல் பட்டபுண்ணில்,

கதழ்முலைப்பொட்டணத்தையொத்திக் காமநோய் தீர்ப்பதற்குன்,

இதழமுதச் சஞ்சீவி யீந்தாற் பிழைப்பேனே.

விசையன் தபசு பண்ணி யும்வர

மிசையும் வராக கிரியின்மேல்

திசைதோ றுஞ்சத்த நதிய ளென்னவே

திரண்டு கூடிய வெள்ளத்தில்

இசைசே ரும்விண்ணி லெண்ணெய் மீன்முதல்

எரிகண் ணன்கரை வாசமீன்

சசியெ னத்தண்ணீர் பெருகி மறுகாற்

றண்ணீர் வயல்தொறுந் தாவவே